DŁUGIE /Langheinersdorf/

HISTORIA WSI

Wieś położona w gminie Szprotawa powiatu żagańskiego, wzmiankowana w 1295 i 1337 roku. Podzielona na część Górną-Kościelną, Środkową i Dolną. Od XIV wieku posiadłość rodu von Brandt. Jako właścicieli wymienia się rodziny: Warkotsch, von Thadern, von Luttwitz, von Knobelsdorff, Raimann, von Tschirschkyvon Kottwitz.

Dlugie na pld. od Nowego Miasteczka

Dlugie-powiekszenie

DŁUGIE DOLNE- ZAŁOŻENIE PAŁACOWO-PARKOWE

W XVII wieku dobra należą do rodziny von Lüttwitz– w 1672 roku wymienia się Balthasara von Lüttwitz. W latach 1730-40 Balthasar Friedrich von Lüttwitz buduje rokokowy pałac oraz zakłada park z ogrodem. W 1818 roku majątek jest w rękach wdowy po ostatnim z rodu von Lüttwitz- Charlotty, z domu von Kottwitz. Po niej dobra przechodzą w ręce rodu von Kottwitz. W 1937 roku właścicielem majątku był Wilhelm von Kottwitz. Dobra liczyły wtedy 475 ha gruntów. Ostatnim właścicielem sprzed 1945 roku był Reinhold baron von Kottwitz, znany w Niemczech hodowca koni sportowych. Zbudowany na planie prostokąta, piętrowy, podpiwniczony. Charakterystyczna elewacja frontowa z wystawką nad wejściem głównym, zakończoną wieżyczką. Zachował się pierwotny układ wnętrz, ozdobne sufity i kominy. W otoczeniu okazały park z okazami 150-letnich lip i dębów. Po 1945 roku w posiadaniu PGR, od połowy lat 90-tych XX wieku w rękach Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa. Obecnie własność prywatna.

DŁUGIE ŚRODKOWE- ZAŁOŻENIE DWORSKO-FOLWARCZNO-PARKOWE

Długie- dwórZespół dworski usytuowany w środkowej części wsi przy drodze do Mycielina, składający się z dworu, zabudowań folwarcznych oraz parku. Zbudowany w pierwszej połowie XIX wieku, był siedzibą zarządcy. Właścicielami majątku w drugiej połowie XVIII wieku była rodzina von Knobelsdorff. Wdowa po Christianie Wilhelmie von Knobelsdorff w roku 1817 sprzedaje majątek Ernstowi Friedrichowi Raimann. Właścicielami wsi w czasie budowy dworu była rodzina von Kottwitz, którzy zakupiła dobra od Roberta Raimann, syna Ernsta, w roku 1877. Rodzina von Kottwitz posiadała majątek do 1945 roku. Po 1945 roku w rękach PGR, później w posiadaniu Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa. Obecnie własność prywatna.
Dwór murowany, podpiwniczony, założony na planie prostokąta, parterowy z użytkowym poddaszem. Elewacja frontowa dziewięcioosiowa, w części środkowej pseudoryzalit z półkolistą niszą, w przyziemiu z wejściem głównym, w partii poddasza obudowany balkon zamknięty trójkątnym naczółkiem z zegarem. Elewacja północna, siedmioosiowa z pseudoryzalitem w części centralnej, z oknem połaciowym typu „wole oko” w połaci dachowej. We wnętrzu zachowane drewniane schody w holu głównym prowadzące na piętro.

DŁUGIE GÓRNE- FOLWARK KOŚCIELNY Z DWOREM

We wschodniej części wsi w pobliżu ruin gotyckiego kościoła położony jest dwór z pierwszej połowy XVI wieku, zbudowany przez rodzinę von Warkotsch. Prawdopodobnie ze względu na pobliże kościoła gotyckiego majątek zwany był kościelnym. W roku 1600 należał do Seifrida von Thadern, który w roku 1631 sprzedaje go rodzinie von Lüttwitz. W 1818 roku jest własnością wdowy po ostatnim potomku rodu von Lüttwitz, Charlotty z domu von Kottwitz. Po niej dziedziczy rodzina von Kottwitz, która pozostaje właścicielami dworu i majątku do 1945 roku. Po 1945 roku zasiedlony był przez mieszkańców wsi. Obecnie w rękach prywatnych.
Dwór założony na planie prostokąta, murowany z kamienia polnego, podpiwniczony. Dwukondygnacyjny. Pokryty dachem czterospadowym. Elewacja prosta, charakterystyczna dla dworów obronnych, w części zachodniej z ryzalitem, z wejściem głównym do budynku. W środku zachowane drewniane schody prowadzące na piętro. Wnętrze ulegało częstym przemianom na przełomie XIX i XX wieku z zatarciem pierwotnego układu.

Długie 1901, lubuskie