DĄBROSZYN /Tamsel/

HISTORIA WSI

Wieś położona w gminie Witnica powiatu gorzowskiego. Pierwsza wzmianka o miejscowości pochodzi z 1200 roku. W 1262 roku Murgrabia Johann oraz Cesarz Otto III nadają miejscowość templariuszom. Od 1266 roku podlega miastu Lubusz, od 1318 jest w posiadaniu zakonu joannitów. W 1544 roku jest w posiadaniu Matheusa von Schönebeck, właściciela Warnik w powiecie Chojeńskim(zachodniopomorskie). W rękach tego rodu miejscowość jest do roku 1641 roku, kiedy właścicielem zostaje Hans Adam von Schöning, ożeniony z Marianne von Schapelow z Wulkow(Lubuski Konserwator Zabytków- w posiadanie Dąbroszyna von Schöning wszedł w roku 1653). Był rotmistrzem w służbie brandenburskiej. Po śmierci Hansa Adama w roku 1665 Dąbroszyn odziedziczył jego syn, również Hans Adam von Schöning. W 1670 roku ożenił się z panną von Pollnitz. Po wstąpieniu na służbę u księcia elektora szybko awansował, by w wieku trzydziestu sześciu lat zostać generałem majorem a wieku czterdziestu ośmiu feldmarszałkiem. Z wyprawy tureckiej do Dąbroszyna przywiózł dwie Turczynki. Jedna z nich, młodsza, Fatami została ochrzczona i po wyjeździe do Warszawy stała się kochanką króla Augusta II Mocnego. Z tego związku urodził się syn- późniejszy hrabia Fryderyk August Rutowski, marszałek wojsk saskich oraz córka, siostra Rutowskiego- Katarzyna, która została żoną hrabiego Michała Bielińskiego, brata marszałka Franciszka Bielińskiego. Według innych żoną Michała Bielińskiego była córka Augusta II z hrabiną Cosel a nie z Fatimą. Po śmierci Hansa Adama von Schöning w roku 1696 Dąbroszyn przypadł w posiadanie jedynemu synowi, ostatniemu z rodu von Schöning. Po jego śmierci w 1711 roku Dąbroszyn odziedziczyła jedyna córka, wówczas czteroletnia, Luiza Eleonora, która w wieku szesnastu lat wyszła za mąż za pułkownika Adama Fryderyka von Wreech. Przypuszcza się, że dziewiętnastoletni wówczas następca tronu, Fryderyk, późniejszy Fryderyk II, po opuszczeniu więzienia kostrzyńskiego został kochankiem dwudziestoczteroletniej pani von Wreech. W 1795 roku umiera ostatni z rodu von Wreech, Ludwik Aleksander. Cały majątek przekazał synowi swej siostry, hrabiemu Bogislavowi von Dönhoff z Dönhoffstädt (dziś Drogosze, okolice Kętrzyna). Po jego śmierci w 1809 roku Dąbroszyn odziedziczył syn, Stanislaus. Po tragicznej śmierci tego ostatniego w roku 1816 w pojedynku, dobra Dönhoffów zostały podzielone pomiędzy jego siostry: Amalię i Rosalie Ulrike. Amalia von Romberg odziedziczyła Kamień Wielki oraz Kamień Mały, natomiast Dąbroszyn przypadł Rozalie Ulrike, zamężnej od roku 1816 z Hermanem von Schwerin-Wolffshagen. Po nim dziedziczy dobra jego syn Bogislav, ożeniony 04.10.1858 roku z Pauline von Sichart. Linia dąbroszyńska von Schwerin zakończyła się na hrabim Stanislausie, ożenionym z Marie-Helene von Klitzing-Deckow z Dzikowa koło Barlinka. Mieli dwoje dzieci- syn zginął w wypadku jako dziecko. Natomiast córka Herta w roku 1926 wyszła za mąż za Eberharda von der Lancken, którzy pisali się von der Lancken-Schwerin-Tamsel. Wraz z synem Malte von der Lancken w styczniu 1945 roku oraz z dziatkami von Schwerin, wyjechał w pośpiechu za Odrę. Tak ostatni dziedzic Dąbroszyna opuścił swoje dobra na zawsze.

dabroszyn-lubuskie

dabroszyn-palac-i-park-pow-kostrzyn-lubuskie

dabroszyn2dabroszyn-swiatnia-dumania-lubuskiedabroszyn-lubuskie

ZESPÓŁ PAŁACOWO-PARKOWY

Zespół pałacowy składający się z pałacu, oficyny, pawilonu ogrodowego i parku.
Pałac zbudowany w latach 1680-90 w stylu barokowym, w 1820 roku po przebudowie wnętrza otrzymały wystrój klasycystyczny. W 1850-51 roku ponowna przebudowa z inicjatywy Hermana von Schwerin, podczas której został podwyższony o piętro i otrzymał neogotyckie krenelażowe zwieńczenie. Murowany z cegły, trzykondygnacyjny, założony na planie prostokąta z wydatnymi ryzalitami bocznymi od strony zajazdu (północ) i lekko zarysowanym ryzalitem na osi elewacji ogrodowej. Od północy przed wejściem, na linii ryzalitów, taras poprzedzony jedenastostopniowymi schodami. W elewacji ogrodowej czterokolumnowy portyk z balkonem. We wnętrzach sale z bogatym wystrojem sztukatorskim i pompejańskimi malowidłami. Park założony w XVIII-XIX wieku, krajobrazowy, rozciągający się na południe od pałacu.

dabroszyn2x dabroszyn1dabroszyn6dabroszyn

 

 

 

dabroszyn-1891-lubuskie