Wartkowo /Wartekow/

Wartkowo-dwór

HISTORIA WSI

Wieś położona w gminie Gościno powiatu kołobrzeskiego. Po raz pierwszy wymieniona w 1260 roku, będąc własnością parafii Gościno. W XVII wieku była własnością rodu von Blankenburg/1666/. Po śmierci von Blankenburga w drugiej połowie XVIII wieku, dobrami zarządzała hrabina von Schippenbach– matka zmarłego. W 1804 roku majątek zakupił pułkownik Carl Heinrich von Bardeleben. W 1828 roku zmiana właściciela- zostaje nim Heinrich von Eickstedt, który już od 1829 roku tworzy nowy majątek oraz buduje nową siedzibę w pobliskich Dargocicach. W 1858 roku nowym posiadaczem dóbr zostaje generał von Roebel. W 1905 roku jako właściciel wymieniany jest niejaki Heling ale już od 1914 roku zmiana właściciela- zostaje nim Otto Selle. Ostatnim właścicielem majątku do 1945 roku zostaje Walter Schmidt.

Blankenburg

Bardeleben

Eickstedt

 

 

 

 

 

 

 

Roebel

 

 

 

 

 

 

PAŁAC

We wsi wznosi się pałac z przełomu XIX i XX wieku. Po 1945 roku w pałacu mieściły sie biura miejscowego PGR, później mieszkania dla pracowników. W pobliżu pałacu budynki gospodarcze oraz park krajobrazowy o powierzchni 2 ha.

Wartkowo , zachodniopomorskie

Wartowo /Wartow/

Osada, obecnie część wsi Kołczewo położona w gminie Wolin powiatu kamieńskiego. W XVIII wieku majątek należał do rodziny von Flemming/1756/. Wymieniany Carl Friedrich von Flemming. W 1804 roku dobra w rękach rodziny Fernow. Dobra po 1840 przechodzą w ręce rodziny Nӧbel. W 1870 roku właścicielem majątku liczącego sobie 543 ha gruntów był Raimond Nӧbel. W 1879 roku majątek liczył 140,89 ha gruntów. Od 1905 roku Wartowo było własnością rodziny Tesch. W tym czasie majątek liczył 234 ha gruntów. W 1928 roku dobra należały do E.Salzsieder juniora i liczyły 110 ha gruntów.

Flemming

Flemming hrabia Rzeszy

ZESPÓŁ DWORSKI

Pozostałością zespołu dworskiego są resztki parku, zabudowań gospodarczych wraz z podwórzem.

WĘDRZYN /Wandern/

Wieś położona w gminie Sulęcin powiatu sulęcińskiego. Po raz pierwszy wymieniona w 1322 roku. W tym czasie książę Henryk II nadał wieś joannitom. Przy wjeździe do miejscowości znajdował się majątek ziemski należący na początku XIX wieku do rodziny von Ludwig(1828). W 1857 roku właścicielem dóbr była rodzina Tobye. Posiadali dobra do początku XX wieku.  Prawdopodobnie ostatnim właścicielem majątku była rodzina Fischer– na cmentarzu pochowany właściciel majątku Gottlob Fischer.

wedrzyn-1941-lubuskie

WĘGLINY /Oegeln/

Wieś położona w gminie Gubin powiatu krośnieńskiego. Początki wsi sięgają X wieku, mimo że wzmiankowana dopiero w 1457 roku. W XIV-XV wieku należała do klasztoru w Gubinie, później zakupiona przez Heinricha von Polenz. W XVIII wieku dobra są własnością rodu von Maxen, by pod koniec XVIII wieku zostać przejęte przez rodzinę von der Wenge gen. Lambsdorff– z tego rodu wymieniony Paul Georg zmarły w 1793 roku. Majątek przejęty przez rodzinę von Carlowitz– wymieniony Karl Wilhelm zmarły w 1806 roku. Od 1823 roku do 1945 roku dobra są w rękach hrabiów von Brühl– wymieniany Friedrich Stephan urodzony w 1819 roku oraz Friedrich Joseph von Brühl.

ZESPÓŁ DWORSKI

We wschodniej części wsi znajdował się majątek dworski. Pozostałością po założeniu jest 1,5 ha park krajobrazowy oraz resztki zabudowań gospodarczych.

PAŁACYK MYŚLIWSKI

Pałacyk myśliwski, zwany „Domkiem Górskim”, barokowy, zbudowany w XVIII wieku. Murowany z cegły, dwukondygnacyjny, założony na rzucie prostokąta, z wydatnymi trójbocznymi ryzalitami na osi dłuższych boków. Dach czterospadowy, mansardowy. Od 1924 roku zaadoptowany na schronisko młodzieżowe.

wegliny-1911-lubuskie

Węgorzewo Koszalińskie /Vangerow/

Węgorzewo Koszalińskie-dwór

 

Wieś położona w gminie Sianów powiatu koszalińskiego. Po raz pierwszy wymieniona w roku 1339. Była  własnością Piotra Święca, który w tym roku darowuje wieś zakonowi cysterek z Koszalina. W ich posiadaniu jest przez kolejne 200 lat.

We wsi stał dwór, skromny, parterowy, kryty dachem dwuspadowym, z przybudówką, prawdopodobnie w części z użytkowym poddaszem. Na mapie z 1935 roku nie ma wskazanego miejsca dworu. W XVIII wieku doszło do likwidacji folwarku- może jednak pozostałością założenia był widoczny na pocztówce dwór.

 

Węgorzewo Koszalińskie, zachodniopomorskie

WĘGORZYCE /Wangeritz/

Wieś położona w gminie Osina powiatu goleniowskiego. Po raz pierwszy wzmiankowana w XV wieku. W tym czasie dobra rycerskie należały do trzech rodzin: hrabiów von Eberstein z Nowogardu, von Knuth i von Lentze(Lenz,Lentz, Lentzen). W 1430 roku wymieniony Bernhard (Bernd) von Lentze, który był synem Ludekino de Lentzen(1374). W 1445 roku wymieniany Jakob von dem Lentze. Miał dwóch synów Jacobusa(*1448) i Laurentiusa(*1458). W 1445 roku sprzedał Węgorzyce Henningowi von Mildenitz z Rybokart. W 1663 roku po śmierci Ludwiga Christophera hrabiego von Eberstein dobra przejmuje rodzina von Mildenitz. W 1665 roku przejmują dobra po rodzinie von Knuth. W 1669 roku wieś w rękach rodu von Edling. W 1778 roku włości są własnością Aegiusa Carla Bernharda von Edling. W 1791 roku po wygaśnięciu rodu von Edling-Wangeritz Węgorzyce  w rękach generała Heinricha Wilhelma von Lettow później w rękach gałęzi von Lettow-Vorbeck. W 1870 roku dobra liczyły 1974 akrów ziemi a w 1879 kiedy właścicielem był Rüdiger von Lettow włości obejmowały 505,36 ha ziemi. W 1910 roku majątek obejmował 637,35 ha ziemi a w 1928 roku kiedy dobra były w rękach Agnes von Lettow-Vorbeck majątek liczył 648,5 ha ziemi. Ostatnią właścicielką majątku była córka Agnes von Lettow-Vorbeck, Elise von Bismarck.

ZAŁOŻENIE PAŁACOWO-PARKOWE

Po 1945 roku majątek przejęty przez Skarb Państwa a na jego terenie utworzone PGR. Sam pałac zniszczony podczas działa wojennych rozebrany w latach 50-tych i 60-tych. Po założeniu zachował się park krajobrazowy oraz resztki zabudowy gospodarczej.

WĘGORZYN /Wangerin/

Wieś położona w gminie Karnice powiatu gryfickiego. Wzmiankowana w 1299 roku kiedy należała do  Trzebiatowa. Później lenno rodu von Borck. W XVIII wieku podział wsi na część A i B. Majątek A należał do Joachima von Borck i jego syna generałmajora Friedericha Wilhelma von Borck. W 1730 roku majątek dziedziczy brat Friedericha Wilhelma, Franz Heirnich von Borck. Po jego śmierci ok. 1744 roku dobra dziedziczy syn, major Wilhelm Leopold von Borck. Majątek B również należał do rodziny von Borck. Po śmierci Joachima von Borck dobra dziedziczy jego syn, Christoph Friederich von Borck. Po nim dobra są własnością jego synów, Friedericha Wilhelma i porucznika Johanna Carla von Borck. Dnia 11.11.1772 roku majątek w rękach Friedericha Wilhelma von Borck. W 1870 roku majątek posiada rodzina Busch a dobra liczyły 1019 mórg ziemi. W 1879 roku własność rodziny Kemcke a dobra obejmowały 259,14 ha ziemi. W latach 1905-39 majątek posiada rodzina Fieck.

WEŁMICE /Wellmitz/

 Wieś położona w gminie Bobrowice powiatu krośnieńskiego. Początki wsi sięgają XIV wieku. Wzmiankowana w 1484 roku(Welmeniz).  W XVII-XVIII wieku należała do rodu von Wegerer– wymieniony Carl von Wegerer w 1690 roku. Od początku XIX wieku do lat 30-tych XX wieku majątek w posiadaniu rodziny von Beerfelde– wymieniony Georg von Beerfelde.

We wsi dwa majątki.  Po założeniu dworskim położonym we wschodniej części wsi pozostał budynek gospodarczy z XIX wieku. Na północnym krańcu wsi resztki drugiego założenia folwarcznego.

welmice-1933-lubuskie