WARNIŁĘG /Warlang/

Wieś położona w gminie Złocieniec powiatu drawskiego. Powstała w XVI wieku należała do rodu Golczów-von der Goltz– wymieniony w 1595 roku dziedzic części wsi Jerzy Golcz pochodzący z czarnej linii Golczów ze Starego Worowa. W XVII wieku należała do Balthasara Golcza-von der Goltz(+1642), właściciel Siemczyna, części Piaseczna, Warniłęgu, który za 5000 polskich florenów zakupił wieś od Johanna Golcza ze Starego Worowa. Po nim dobra dziedziczy Georg Wilhelm Golcz-von der Goltz(*1635-+1687), właściciel Siemczyna, Rzepowa, Piaseczna i Mirosławca. W 1868 roku właścicielem majątku był Richard Hermann Otto Oerthling.  W XIX i do lat 20-tych  XX wieku majątek posiadała rodzina von der Heydt– wymieniony Wilhelm von der Heydt(*06.08.1868-+21.11.1932), który w 1884 roku ożenił się z Marie Louise Oerthling, córką właścicieli majątku. W 1910 roku dobra liczyły 934 ha gruntów. W 1928 roku majątek należący do Heinza von der Heydt liczył 938 ha gruntów. Prawdopodobnie około 1928 roku majątek zakupiła rodzina von Knobloch.

We wsi pozostałości po założeniu pałacowo-parkowym i dworskim.

WARNKOWO /Warneckow/

Wieś położona w gminie Nowogard powiatu goleniowskiego. Były majątek ziemski należący do dóbr karskich. W 1910 roku majątek obejmował 234,46 ha ziemi a w 1928 roku 240 ha gruntów i należał do Rudolfa Weichbrodt. Po założeniu zachowały się resztki parku krajobrazowego.

Wartkowo /Wartekow/

Wartkowo-dwór

HISTORIA WSI

Wieś położona w gminie Gościno powiatu kołobrzeskiego. Po raz pierwszy wymieniona w 1260 roku, będąc własnością parafii Gościno. W XVII wieku była własnością rodu von Blankenburg/1666/. Po śmierci von Blankenburga w drugiej połowie XVIII wieku, dobrami zarządzała hrabina von Schippenbach– matka zmarłego. W 1804 roku majątek zakupił pułkownik Carl Heinrich von Bardeleben. W 1828 roku zmiana właściciela- zostaje nim Heinrich von Eickstedt, który już od 1829 roku tworzy nowy majątek oraz buduje nową siedzibę w pobliskich Dargocicach. W 1858 roku nowym posiadaczem dóbr zostaje generał von Roebel. W 1905 roku jako właściciel wymieniany jest niejaki Heling ale już od 1914 roku zmiana właściciela- zostaje nim Otto Selle. Ostatnim właścicielem majątku do 1945 roku zostaje Walter Schmidt.

Blankenburg

Bardeleben

Eickstedt

 

 

 

 

 

 

 

Roebel

 

 

 

 

 

 

PAŁAC

We wsi wznosi się pałac z przełomu XIX i XX wieku. Po 1945 roku w pałacu mieściły sie biura miejscowego PGR, później mieszkania dla pracowników. W pobliżu pałacu budynki gospodarcze oraz park krajobrazowy o powierzchni 2 ha.

Wartkowo , zachodniopomorskie

Wartowo /Wartow/

Osada, obecnie część wsi Kołczewo położona w gminie Wolin powiatu kamieńskiego. Była lennem rodu von Flemming. Carl Friedrich von Flemming w 1754 roku sprzedaje część gruntów we wsi tzw.Kossatenhof  Erdmannowi Krause. Wdowa po Erdmannie Krause w 1763 roku sprzedaje grunty Johannowi Danielowi Tank. Carl Friedrich von Flemming w 1755 roku na 30lat wydzierżawia majątek J.G.Wulf. Na majątku przebywał do 1764 roku odsprzedając dzierżawę Danielowi Ludwigowi Krause ze Szczecina. Po nim majątek przechodzi w ręce jego syna, Christopha Ludwiga Krause. W 1793 roku Johann Daniel Tank odsprzedaje Kossatenhof wdowie po Johannie Philippie Ferno, Charlotte Wilhelminie, z domu Rosenfeld. Decyzją braci Juliusa Friedricha Wilhelma von Flemming z Buka, Friedricha Ludwiga Heinricha von Flemming z Mierzęcina i Adolfa Bogusława von Flemming z Bukow w 1795 roku odsprzedali majątek wdowie Ferno, która w 1804 roku sprzedała dobra Johannowi Samuelowi Weichbrodt. Po nim w 1845 roku majątek odziedziczył jego syn, porucznik Otto Wilhelm Ferdinand Weichbrodt. W 1858 roku za sumę 60000 talarów sprzedał majątek Raimundowi Nӧbel. W 1870 roku majątek jego obejmował  543 ha. W 1879 roku majątek liczył 140,89 ha gruntów. Od 1905 roku Wartowo było własnością rodziny Tesch. W tym czasie majątek liczył 234 ha gruntów. W 1928 roku dobra należały do E.Salzsieder juniora i liczyły 110 ha gruntów.

Flemming

Flemming hrabia Rzeszy

ZESPÓŁ DWORSKI

Pozostałością zespołu dworskiego są resztki parku, zabudowań gospodarczych wraz z podwórzem.

WĘDRZYN /Wandern/

Wieś położona w gminie Sulęcin powiatu sulęcińskiego. Po raz pierwszy wymieniona w 1322 roku. W tym czasie książę Henryk II nadał wieś joannitom. Przy wjeździe do miejscowości znajdował się majątek ziemski należący na początku XIX wieku do rodziny von Ludwig(1828). W 1857 roku właścicielem dóbr była rodzina Tobye. Posiadali dobra do początku XX wieku.  Prawdopodobnie ostatnim właścicielem majątku była rodzina Fischer– na cmentarzu pochowany właściciel majątku Gottlob Fischer.

wedrzyn-1941-lubuskie

WĘGLINY /Oegeln/

Wieś położona w gminie Gubin powiatu krośnieńskiego. Początki wsi sięgają X wieku, mimo że wzmiankowana dopiero w 1457 roku. W XIV-XV wieku należała do klasztoru w Gubinie, później zakupiona przez Heinricha von Polenz. W XVIII wieku dobra są własnością rodu von Maxen, by pod koniec XVIII wieku zostać przejęte przez rodzinę von der Wenge gen. Lambsdorff– z tego rodu wymieniony Paul Georg zmarły w 1793 roku. Majątek przejęty przez rodzinę von Carlowitz– wymieniony Karl Wilhelm zmarły w 1806 roku. Od 1823 roku do 1945 roku dobra są w rękach hrabiów von Brühl– wymieniany Friedrich Stephan urodzony w 1819 roku oraz Friedrich Joseph von Brühl.

ZESPÓŁ DWORSKI

We wschodniej części wsi znajdował się majątek dworski. Pozostałością po założeniu jest 1,5 ha park krajobrazowy oraz resztki zabudowań gospodarczych.

PAŁACYK MYŚLIWSKI

Pałacyk myśliwski, zwany „Domkiem Górskim”, barokowy, zbudowany w XVIII wieku. Murowany z cegły, dwukondygnacyjny, założony na rzucie prostokąta, z wydatnymi trójbocznymi ryzalitami na osi dłuższych boków. Dach czterospadowy, mansardowy. Od 1924 roku zaadoptowany na schronisko młodzieżowe.

wegliny-1911-lubuskie

Węgorzewo Koszalińskie /Vangerow/

Węgorzewo Koszalińskie-dwór

 

Wieś położona w gminie Sianów powiatu koszalińskiego. Po raz pierwszy wymieniona w roku 1339. Była  własnością Piotra Święca, który w tym roku darowuje wieś zakonowi cysterek z Koszalina. W ich posiadaniu jest przez kolejne 200 lat.

We wsi stał dwór, skromny, parterowy, kryty dachem dwuspadowym, z przybudówką, prawdopodobnie w części z użytkowym poddaszem. Na mapie z 1935 roku nie ma wskazanego miejsca dworu. W XVIII wieku doszło do likwidacji folwarku- może jednak pozostałością założenia był widoczny na pocztówce dwór.

 

Węgorzewo Koszalińskie, zachodniopomorskie

WĘGORZYCE /Wangeritz/

Wieś położona w gminie Osina powiatu goleniowskiego. Po raz pierwszy wzmiankowana w XV wieku. W tym czasie dobra rycerskie należały do trzech rodzin: hrabiów von Eberstein z Nowogardu, von Knuth i von Lentze(Lenz,Lentz, Lentzen). W 1430 roku wymieniony Bernhard (Bernd) von Lentze, który był synem Ludekino de Lentzen(1374). W 1445 roku wymieniany Jakob von dem Lentze. Miał dwóch synów Jacobusa(*1448) i Laurentiusa(*1458). W 1445 roku sprzedał Węgorzyce Henningowi von Mildenitz z Rybokart. W 1663 roku po śmierci Ludwiga Christophera hrabiego von Eberstein dobra przejmuje rodzina von Mildenitz. W 1665 roku przejmują dobra po rodzinie von Knuth. W 1669 roku wieś w rękach rodu von Edling. W 1778 roku włości są własnością Aegiusa Carla Bernharda von Edling. W 1791 roku po wygaśnięciu rodu von Edling-Wangeritz Węgorzyce  w rękach generała Heinricha Wilhelma von Lettow później w rękach gałęzi von Lettow-Vorbeck. W 1870 roku dobra liczyły 1974 akrów ziemi a w 1879 kiedy właścicielem był Rüdiger von Lettow włości obejmowały 505,36 ha ziemi. W 1910 roku majątek obejmował 637,35 ha ziemi a w 1928 roku kiedy dobra były w rękach Agnes von Lettow-Vorbeck majątek liczył 648,5 ha ziemi. Ostatnią właścicielką majątku była córka Agnes von Lettow-Vorbeck, Elise von Bismarck.

ZAŁOŻENIE PAŁACOWO-PARKOWE

Po 1945 roku majątek przejęty przez Skarb Państwa a na jego terenie utworzone PGR. Sam pałac zniszczony podczas działa wojennych rozebrany w latach 50-tych i 60-tych. Po założeniu zachował się park krajobrazowy oraz resztki zabudowy gospodarczej.