TARNAWA RZEPIŃSKA /Tornow/

Wieś położona w gminie Torzym powiatu sulęcińskiego. Początki wsi sięgają XIII wieku. Początkowo należała do zakonu templariuszy, później od 1350 roku do zakonu joannitów łagowskich. W wiekach średnich wieś należała do rodów: von Weissensee, von Grüneberg. W wiekach XVI-XVIII Tarnawa należy do rodzin: von Schlichting, von Wedel, von Lӧben, von Mӧrner i von Sydow. We wsi dwa majątki- jeden zlokalizowany w północno-zachodniej części wsi(A), drugi położony jest w części środkowo-wschodniej. Na początku XIX wieku należały do rodziny Schmiedicke(1828). W połowie XIX wieku dobra są w posiadaniu rodziny Mudring(1857). Na początku XX wieku majątek staje się własnością rodziny Rosenow(1903). Ostatnim właścicielem obu majątków do 1945 roku była rodzina Hellenschmidt.

tarnow-dwor

tarnawa-rzepinska-1909-lubuskie

 

Tarnów Bycki /Deutsch Tarnau/

HISTORIA WSI

Wieś położona w gminie Bytom Odrzański powiatu nowosolskiego. Po raz pierwszy wymieniona w 1360 roku. W 1367 roku właścicielem wsi był Nickel von Burkhart. Później dość częste zmiany właścicieli. W 1499 roku dobra rycerskie w rękach Kaspra von Rackwitz. Później w posiadaniu Sigismunda von Stössel(1557) i jego jego żony oraz kolejno Jonasa von Schindel(1597), Johannesa Christiana von Sperling. Od połowy XVIII wieku wieś weszła w skład dóbr książąt von Schӧnaich-Carolath-Beuthen. W połowie XIX wieku majątek zakupiony przez rodzinę von Coubiere, później własność  rodu von Schlabrendorf.

tarnow-bycki-1933-lubuskie

TARNÓW JEZIERNY /Tarnau a.S./

Najstarsza wzmianka o miejscowości pochodzi z 1154 roku, mówiąca o kasztelani w Tarnowie. W dokumencie z 1295 roku wymienia się kasztelana z Tarnowa, Pozenkę. W dokumencie z 1296 roku występuje Przybko jako de castello de Tarnowo. W 1331 roku po śmierci Przemka Głogowskiego Tarnowo Jezierne w spadku po mężu otrzymuje księżna Konstancja, córka Bernarda świdnickiego i wnuczka Władysława Łokietka oraz jej prawny opiekun, książę Bolko. W 1384 roku dobra te zabrane zostały księżnej Konstancji przez króla czeskiego Wacława IV i nadane Nicolausowi von Rechenberg. Książę głogowski Henryk XI w roku 1469 sprzedał pół Bytomia Odrzańskiego oraz pół Tarnowa Georgowi von Glaubitz. Od XVII wieku właścicielami Tarnowa zostaje rodzina książąt von Schönaich z Siedliska. Posiadali Tarnów do 1945 roku.

tarnow-jezierny-zameczek

tarnow-jezierny3

tarnow-jezierny8

tarnow-jezierny-5

tarnow-jezierny1

 

Pierwsza wzmianka o zamku-kasztelu pochodzi z XII wieku. W 1399 roku Ruprecht książę Śląska i pan na Legnicy zezwala braciom Nickelowi, Guntherowi, Clementowi i Heinrichowi von Rechenberg na wybudowanie nowego zamku i obwałowań. Postawiona warownia została zburzona w wyniku przemarszu oddziałów husyckich w 1433 roku i prawdopodobnie nie została już odbudowana. W 1561 roku Franz von Rechenberg sprzedaje swoje dobra Fabianowi von Schonaich, która władała nimi do początku XX wieku. W 1936 roku właścicielami obiektu byli baronowie von Haugwitz ze Sławy. Stojąca obecnie na wzniesieniu budowla zamku myśliwskiego nie posiada żadnego związku z istniejącą w Tarnowie kasztelanią. Przypuszcza się, że obok na wzgórzu stał prawdopodobnie zamek-kasztel z wielopiętrową wieżą.
Obecna budowla to zameczek myśliwski pobudowany w 1624 roku przez właściciela Siedliska, Johanna von Schonaicha, zwanego Nieszczęśliwym, który tu znalazł schronienie, kiedy w 1625 roku zabrano mu dobra ziemskie majoratu Siedlisko.
Przed 1945 rokiem znajdowało się tu schronisko turystyczne dla młodzieży. Po II wojnie światowej obiekt używany był przez Nadleśnictwo w Sławie. Do 1979 roku pozostawał nieużytkowany popadając w ruinę. Od 1980 roku XX wieku staraniem Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w Zielonej Górze zameczek został odbudowany z przeznaczeniem na Dom Pracy Twórczej. Obecnie administrowany przez Zespół Szkół Rolniczych pełniąc funkcję turystyczno-hotelową.

tarnow-jezierny-1894-lubuskie

TARNÓWEK /Vw.Splinterfelde/

Osada położona w gminie Witnica powiatu gorzowskiego. Powstała na terenie byłego folwarku założonego prawdopodobnie na początku XVIII wieku. Właścicielem w XVIII wieku był niejaki Bresman, właściciel majątku w Wysokiej, zarządca domeny mironickiej. Sprzedał folwark królowi Fryderykowi Wilhelmowi I, który został włączony do domeny mironickiej. Na początku XIX wieku majątek należał do rodziny Beyer. W latach 1922-45 dobra w rękach rodu von Klitzing– właścicielem był Lebrecht von Klitzing, syn Georga właściciela Sosen.

DWÓR

Zbudowany prawdopodobnie w XVIII wieku dwór, kilkakrotnie przebudowywany. W 1930 roku ówczesny właściciel Lebrecht von Klitzing dokonał ponownej przebudowy i rozbudowy dworu. Majątek w tym czasie liczył 524 ha gruntów. Po 1945 roku majatek upaństwowiony, należał do PGR Sosny. W 1960 roku dwór wyremontowany z przeznaczeniem na ośrodek kolonijny, funkcjonujący do końca lat 80-tych XX wieku. Obecnie w rękach prywatnych, odbudowywany. Jest to budynek parterowy, zbudowany na planie prostokąta, z użytkowym poddaszem, kryty dachem dwuspadowym.

tarnowek-1913-lubuskie

TARNÓWKO /Lüttkenhagen/

Wieś położona w gminie Goleniów powiatu goleniowskiego. Po raz pierwszy wymieniana w XV wieku. Do 1939 roku była własnością rodu von Petersdorff– wymieniony Ernst von Petersdorff(1736), Kurt Friedrich von Petersdorff(1784), Georg Christian Friedrich von Petersdorff. W 1870 roku kiedy właścicielem dóbr był Curt von Petersdorff dobra obejmowały 1226 akrów ziemi a w 1879 roku 313,82 ha gruntów. W 1910 roku majatek obejmował 515,14 ha gruntów a w 1928 roku kiedy właścicielem był Friedrich von Petersdorff dobra były wielkości 547,6 ha gruntów.

ZESPÓŁ DWORSKI

W północnej części wsi położony jest majątek ziemski . Dwór z pierwszej połowy XIX wieku, zbudowany na planie prostokąta, parterowy, kryty dachem  czterospadowym. Remontowany. Obok park dworski i budynki gospodarcze. Do dworu prowadzi aleja kasztanowa.

Tarnowo /Grossenhagen/

Wieś położona w gminie Maszewo powiatu goleniowskiego. Pierwsza wzmianka pochodzi z 1523 roku. Część wsi należała do diecezji kamieńskiej, część do rodu von Weyer, część do rodu von Petersdorff. W 1689 roku całość dóbr przejęła rodzina von Petersdorff. Po sprzedaży majątku w 1744 roku, wieś ponownie odkupiona przez rodzinę von Petersdorff i posiadała dobra do 1945 roku. Wymienia się: Georga Christiana Friedricha von Petersdorff /XIX wiek/, Kurta von Petersdorff /1861-1905/, Friedricha von Petersdorff /lata 20-te XX wieku/. W 1870 roku majątek obejmował 2124 akrów ziemi a w 1879 roku kiedy właścicielem był Curt von Petersdorff dobra były wielkości 543,42 ha ziemi. W 1910 roku dobra obejmowały 790,05 ha gruntów a w 1928 roku kiedy właścicielem był Friedrich von Petersdorff dobra obejmowały 792 ha gruntów.

Weyer

Petersdorf

W północnej części wsi położony był zespół pałacowo-parkowy. Do zobaczenia park krajobrazowy, resztki ogrodzenia z bramą wjazdową, budynki gospodarcze.