Sarnik /Rehfeld/

HISTORIA WSI

Wieś położona w gminie Pełczyce powiatu choszczeńskiego. Po raz pierwszy wymieniona w 1337 roku. W tym czasie była własnością rodu von Wedel. Później stała się własnością rodu von Flemming. Od XV wieku wieś w posiadaniu rodu von Flatow. Wymienia się również rodzinę von Dietherdt. W połowie XVIII wieku spadkobiercy po Auguście Fryderyku von Flatow podzielili wieś pomiędzy siebie. W 1776 roku część majątku zakupił major von Billerbeck, drugą zakupił von Knobelsdorff. W 1828 roku właścicielem wsi jest niejaki Triest. Około 1830 roku majątek jest w rękach Augusta Fryderyka Menz. W 1870 roku dobra wracają do rodziny von Wedel. Wymienia się: Edgarda von Wedel(1903), Wedigo hrabia von Wedel z Jarosławska(lata 20-teXXw.). Posiadają dobra do 1945 roku.

Sarnik k. Płonna-Barlinka- pałac Sarnik- na płd od Pełczyc- zachodniopomorskie

ZESPÓŁ PAŁACOWY

W 1898 roku rodzina von Wedel wzniosła pałac w stylu eklektyczno-renesansowo-barokowym. Początkowo wybudowano dwukondygnacyjny korpus, później dostawiono dwa pawilony z łącznikami o identycznych formach zdobniczych. Fundatorem pałacu był Wedigo hrabia von Wedel. Budowę pałacu ukończono w 1899 roku. Po 1945 roku własność Skarbu Państwa. Na terenie majątku powstało PGR, a w pałacu urządzono biura i mieszkania dla pracowników. Użytkowany do lat 50-tych XX wieku. Później własność Barlineckiego Kombinatu Rolnego, popadł w ruinę. Obecnie pałac stanowi trwałą ruinę, brak dachów, stropów, zawalone piwnice. Obecnie własność prywatna.

Sarnik 1891, zachodniopomorskie

SĘKOWICE /Schenkendorf/

ZAMEK

Trudno dziś wskazać kiedy zbudowano i kto był budowniczym zamku na terenie wsi. Wiadomo, że podczas działa wojennych wojny trzydziestoletniej doszło do zniszczenia założenia wraz z kościołem. Pozostałością po założeniu są mury zewnętrzne wieży do wysokości pierwszego piętra, z zachowaną piwnicą o sklepieniu kolebkowym oraz dwoma otworami okiennymi.

HISTORIA WSI

Niewielka wieś położona w powiecie gubińskim o średniowiecznej metryce. Pierwsza wzmianka pojawia się w 1300 roku, wg innych autorów dopiero w 1347 roku. Prawdopodobnie już w XIII/XIV wieku była własnością Schenken von Landsberg. W latach 1472-82 wieś w posiadaniu rodu von Wesemburg. Przez krótki okres czasu własność miasta Gubin(ok.1489).  Później w posiadaniu von Kӧckritz(1489-1512) a w 1512 roku zostaje zakupiona przez Georga von Schlabrendorff, dawnego mistrza zakonu joannitów. Po śmierci Georga von Schlabrendorff przechodzi w ręce zakonu joannitów, dzierżawiona przez rodzinę von Arnim, Zakon  joannitów posiada wieś do 1811 roku, do kasacji zakonu. Po kasacji zakonu od 1811 roku rozparcelowanie gruntów majątku między miejscowych chłopów. Od 1813 roku wieś królewska.

sekowice-1933-lubuskie

 

SERBÓW /Zerbow/

Wieś położona w gminie Rzepin powiatu słubickiego. Początki wsi sięgają średniowiecza. Początkowo należała do Lorenza von Günter z Frankfurtu nad Odrą. W 1529 roku zakupiona przez Hironnimusa von Jobst. W 1560 roku wieś nabywa kapitan Peter von Czannewitz. W XVII wieku wieś  jest w rękach rodu von Eichendorff– wymieniony Hartwig Erdmann von Eichendorff(1620-30-1683). Od 1715 roku majątek jest w posiadaniu kapitana Ämiliusa Otto von Brand. W 1846 roku majątek za 44.500 talarów zakupił Heinrich baron von Maltzan. Na początku XX wieku dobra są w rękach rodziny von Jena. Od lat 20-tych do 1945 roku majątek jest własnością Hansa Douglas.

serbow-1895-lubuskie

SIBIN /Zebbin/

HISTORIA WSI

Miejscowość położona w gminie Kamień Pomorski powiatu kamieńskiego. Po raz pierwszy wspomniany w 1288 roku. W średniowieczu wymienia się rodzinę de Sibin posiadające lenno wsi Sibin. W XIV i XV wieku wieś w rękach rodu von Steinwehr. Rodzina von Steinwehr sprzedaje część wsi miastu Wolin i miejscowemu klasztorowi cystersów. W 1419 roku wymienia się Kurta  von Muckerwitz, mającego uposażenie we wsi. Jako właścicieli majątku czy części gruntów podaje się również rody: von Cocceji, von Rhein. W 1432 roku jako właściciel wsi figuruje Konrad von Muckerwitz. Od 1491 roku jako patronów miejscowego kościoła wymienia się rodzinę von Flemming, która od około 1500 roku jest w posiadaniu wsi a sam majątek należał do nich do 1945 roku. W 1910 i 1928 roku właścicielem majątku był porucznik Richard bon Flemming a dobra liczyły 539 ha gruntów(1910 i 1928).

Steinwehr 1Steinwehr 2

Cocceji 1Cocceji 2

Rhein

Flemming

Flemming hrabia Rzeszy

 

 

 

 

ZAŁOŻENIE DWORSKO-PARKOWO-FOLWARCZNE

Sibin-dwór

Nieistniejący dwór prawdopodobnie zbudowany na przełomie XVIII/XIX wieku za czasów Carla Berenda Sigismunda von Flemming (1779-1835). W tym czasie założony park krajobrazowy.

Sibin

SIDŁÓW /Zeitlow/

Miejscowość położona w gminie Strzelce Krajeńskie powiatu strzelecko-drezdeneckiego. Były folwark założony na początku XIX wieku przez Friedricha Blum. Od 1860 roku dzierżawiony przez Hermana Theodora Emanuela Mierendorf. Po jego śmierci dobra w 1882 roku przejął syn, Herman. Pozostawał w ich posiadaniu do 1945 roku. Po 1945 roku folwark przejęty przez Skarb Państwa.

ZAŁOŻENIE DWORSKIE

W obecnym stanie na założenie składa się: czworoboczny dziedziniec, budynki gospodarcze, gołębnik, resztki parku dworskiego ze stawem.

sidlow-1934-lubuskie

SIECIEBORZYCE /Rückersdorf/

Wieś położona w gminie  Szprotawa powiatu żagańskiego, po raz pierwszy wzmiankowana w 1273 roku. Wieś podzielona na kilka majątków. W 1383 roku wieś należała do rodu von Knobelsdorff z Jelenina. W latach 1406-85 część gruntów należała do braci von Doberschütz(wymienieni Hans, Nicolai, Hans i Vaclav), które obejmowały grunty wcześniej należące do rodu von Biberstein z Żar(1317). Tą część majątku odkupiła w 1485 roku rodzina von Knobelsdorff i przyłączyła do swoich dóbr. W latach 1434-1528 część gruntów we wsi(Schlossvorwerk) należała do rodu von Unruh. Później z tej części majątku część ziemi była w posiadaniu rodziny von Doberschütz(1474) i von Schlichting(1504-10). W 1500 roku doszło do podziału tego majątku na część a należącą do rodziny von Unruh(1518), później von Knobelsdorff z Jelenina(1518-44) i w 1445 roku scalone z pozostałym majątkiem rodu. Część b należała do rodu von Unruh i w 1528 roku przejęta przez rodzinę von Knobelsdorff. W latach 1463-1508 część gruntów we wsi była w rękach rodu von Kittlitz, które w 1550 roku zostały wykupione przez rodzinę von Knobelsdorff. W 1434 roku część gruntów posiadała rodzina von Promnitz, które od 1517 były w rękach rodu von Kӧnigsfeld z Żagania. W 1524 roku majątek posiadała wdowa a w 1550 roku grunty zostały przekazane w lenno rodzinie von Schӧnaich. W 1578 roku doszło do podziału tego majątku na część a, należącą do rodu von Schӧnaich z Siedliska,które w 1591 roku nadane zostały przez cesarza rodzinę von Knobelsdorff  i w 1603 roku scalone z pozostałą częścią ich dóbr. Część b należała do rodziny von Schӧnaich z Muskau, Witkowa i Chotkowa do 1578 roku i w tym roku przejęte przez właścicieli Chotkowa- rodzinę von zu Dohna. Kolejno dobra należały do rodzin: von der Schulenburg, von Redern, von Proskau oraz do miasta Szprotawa. Tzw. Folwark kościelny od 1383 roku był w rękach rodu von Knobelsdorff z Jelenina. Dobra te po scaleniu z pozostałymi pozostawały w rękach rodziny von Knobelsdorff(w 1595 roku dobra przejęła świebodzińska gałąź rodziny von Knobelsdorff)do 1736 roku. W 1744 roku majątek posiada hrabina von Reuss und Plauen. Kolejno dobra są w rękach: hrabiny von Cosel z Zaboru(1781), von Francke w latach 1792-1875. W 1875 roku doszło do podziału majątku na część a, zwaną „opuszczonym folwarkiem”, która należała do rodziny von Francke(1881) a później do kupca z Głogowa Maetschke i jego rodziny(1881-1940). Majątek b należał do Pani Brehmer z domu von Francke(1875-1898), kolejno do niejakiego Konkurs(1898). W 1898 dochodzi do podziału majątku B na część a, były folwark kościelny należący do rodziny Walther(1899), hrabiego von Westarp(1899), rodzinę Scholze(1901), Kienitz(1904), przedsiębiorstwa z Wrocławia(1939-1940). Część b należy do rodziny Krauze(1899-1940).

ZESPÓŁ PAŁACOWY

Siecieborzyce palac

Siecieborzyce-pałac na północ od Szprotawy001

Pałac usytuowany w parku krajobrazowym z XIX wieku. Zbudowany w XVII wieku przez rodzinę von Knobelsdorff, przebudowany i powiększony o skrzydło południowe około 1750 roku za czasów hrabiny von Reuss und Plauen,  rozbudowany o północny ryzalit w pierwszej połowie XIX wieku(za czasów rodziny von Francke) i parterową lokalność w 1925 roku. Murowany z kamienia i cegły, piętrowy. Najstarsza część barokowa, założona na rzucie prostokąta, z małym dziedzińcem wewnętrznym, z klasycystycznym ryzalitem od północy. Dachy dwuspadowe, z powiekami, nad ryzalitem czterospadowy, mansardowy, zwieńczony latarnią z kopulastym hełmem. Skrzydło południowe prostokątne, w elewacjach dekorowane podziałem ramowym.

DWÓR(Folwark kościelny)

Siecieborzyce-dworek

WILLA ADAM

Siecieborzyce 1901 3, lubuskie

SIECIEJÓW /Schönaich/

Wieś położona w gminie Lipinki Łużyckie powiatu żarskiego. Pierwsza wzmianka o wsi pojawia się w roku 1329 roku(Schoneenche) kiedy należy do państwa stanowego Żary, które jest w rękach rodu von Pack. W tym czasie wymieniany jest Tyczko jako wasal panów żarskich. W 1381 roku część wsi należy do rodu von Schӧnaich, część gruntów we wsi posiada rodzina von Gebelzig. Od 1476 roku cała wieś w rękach rodu von Schӧnaich(wzmiankowany Christoph von Schӧnaich)  jako lenno podarowane przez Hansa von Biberstein. W 1551 roku Philipp von Schӧnaich sprzedaje wieś rodzinie von Oppel. Po nich wieś w rękach rodu von Rothenburg, na początku XVII i XVIII wieku wieś w posiadaniu rodziny von Rackel z Lipinek Łużyckich-wymieniony Friedrich Erdmann Christoph von Rackel, zmarły w 1748 roku. W 1723 roku ponownie w posiadaniu rodu von Schӧnaich. W XIX wieku należy do rodu von Dyherrn(1807) i von Rabenau(1844), wymieniony Otto Julius von Rabenau zmarły w 1886 roku. Kolejno majątek jest w posiadaniu rodów: von Wedell-Parlow, z którego wymieniony był Albert, urodzony w 1793 roku oraz rodzina Mӓrker(1844,1857). W 1879 należy do porucznika Georga von Mosch, a majątek liczył 295,62 ha gruntów.  Na początku XX wieku dobra są własnością rodziny Kuhnt(1903) a ostatnim właścicielem dóbr była rodzina von Plehwe(1929)- wymieniony Hans von Plehwe.

ZESPÓŁ DWORSKI

W centralnej części wsi założenie dworskie składające się z: dworu, zabudowań gospodarczych oraz parku krajobrazowego. Dwór zbudowany w pierwszej połowie XIX wieku, na planie prostokąta, podpiwniczony, kryty dachem dwuspadowym. Po 1945 roku własność Skarbu Państwa z utworzonym na terenie majątku PGR. Od 1978 roku własność prywatna.

Sieciejów 1901, lubuskie

Siedlec /Zelz/

Wieś położona w gminie Trzebiel powiatu żarskiego. Podobno wzmiankowana już w 1257 roku. Wymieniona również w 1513(Czesz). Wieś wasalna majątku w Brodach. Należała do: von Berge(1523-1683- wymieniony Jacob von Berge), von Oppel(1683), von Kӓmpften(1693), wdowa Heber z domu Quenstӓdt(1722), Quenstӓdt(1740), von Jeschky(1753), Nӓtzsch(1764), Budig(1780), von Thielefeld(1810), von Drabizius(1823, 1826), von Kracht(1812, 1844, 1850- wymieniony Heinrich Alexander von Kracht zmarły w 1812 roku oraz August von Kracht zmarły w 1870 roku), von Wissmann(1903- wymieniony Hermann von Wissmann), von Hammacher(1929- wymieniony Friedrich Carl von Hammacher).

Siedlec pow. Żary, lubuskie

W części środkowej położone było założenie dworskie, po którym zachowały się resztki parku krajobrazowego oraz zabudowy folwarcznej.

 

 

 

Siedlice /Zeitlitz/

Wieś położona w gminie Radowo Małe powiatu łobeskiego. W 1568 roku dobra w rękach rodziny von Borck. W 1664 roku zmiana właściciela majątku- zostaje nim Konrad von der Goltz. W XVII wieku jako właścicieli ziemskich wymienia się rody: von der Goltz/majątek/, von Borck, von Wedel. W 1723 roku dobra wykupuje Johann Jacob von Wenden. Następuje dość częsta zmiana właścicieli majątku- Georg Heinrich von Petersen/1731-43/, Johann Weichbrodt/1743-1772/, Gottfried Brahz/1772-1795/, Christian Gottfried Wille/1795-1852/, Klaus von der Decken/1852-1888/, Hans von Diest/1888-1945/.

Borck 1

Goltz 2

Wedel

Wenden

Siedlice pałac

siedlice-zachodniopomorskie

 

 

 

 

 

We wsi stał pałac w otoczeniu parku krajobrazowego. Pałac zniszczony w 1945 roku, rozebrany w 1970 roku. W 1998 roku rozebrana oficyna pałacowa. Pozostałością po założeniu jest park krajobrazowy oraz resztki zabudowań gospodarczych.

Screen Shot 149