ŚWIĘCIECHÓW /Silberberg/

Wieś położona w gminie Drawno powiatu choszczeńskiego. W XIV wieku wieś należała do rodu von Güntersberg. Od XVI do XVIII wieku w rękach rodu von Wedel z Drawna. W XIX wieku częste zmiany właścicieli. Do 1945 roku majątek w rękach rodu von Enkevort. Ostatnim właścicielem dóbr był Oskar von Enkevort.

ZESPÓŁ PAŁACOWY

Pałac zbudowany na początku XX wieku na fundamentach starszej budowli, wzniesiony na planie prostokąta, podpiwniczony. W sąsiedztwie park krajobrazowy. Naprzeciwko zespołu pałacowego zespół budynków gospodarczych z nieistniejącym dworem widocznym na zdjęciu.

swieciechow-dwor

swieciechow-1938-zachodniopomorskie

 

ŚWIERCZEWO /Schwarzow/

Wieś położona w gminie Nowogard powiatu goleniowskiego. W XVIII wieku majątek należący do kapitana Carla Otto von Blankenburg, później do Carla Friedricha Ingermann. Od lat 30-tych XIX wieku należy do rodziny Hartmann. W 1870 roku majątek obejmował 1227 akrów ziemi a w 1879 roku kiedy należała do Friedircha Hartmann dobra liczyły 313,19 ha gruntów. W 1910 roku właścicielem majątku był Adolf Hartmann a dobra obejmowały 494,54 ha gruntów a w 1928 roku 495 ha gruntów. W 1939 roku majątek przejmuje Pommerische Land-Gesellschaft. W południowo-zachodniej części wsi pozostałości po założeniu dworskim.

ŚWIERCZÓW /Hohentannen/

Dawna osada położona w gminie Lubniewice powiatu sulęcińskiego, obecnie dzielnica Lubniewic. Dawny majątek, w którym od połowy XIX wieku funkcjonowała fabryka jedwabiu. Pałac właściciela zniszczony przez wojska radzieckie. Przed wojną również ośrodek uzdrowiskowy.

Świerczów

swierczow-ok-lubniewic

swierczow-ok-lubniewic-lubuskie

 

 

 

swierczow-1941-lubuskie

Świerzno /Schwirsen/

HISTORIA WSI

Wieś gminna położona w powiecie kamieńskim. Początki wsi sięgają średniowiecza. Już na początku XV wieku stała się lennem rodu von Flemming– wymienia się Heinricha von Flemming. W 1455 roku majątek został podzielony na trzy części. W XVII wieku część wsi należała do Jerzego Kacpra von Flemming, a następnie jego syna Jakuba Henryka von Flemming. Prawdopodobnie część gruntów z pozostałych dwóch części należała do rodów von Kleist i von Grumb(c)kow. W 1717 roku generał Bogislav  Bodo von Flemming(1671-1732) z Trzęsacza staje się właścicielem dóbr świerzeńskich łącząc wszystkie trzy majątki. Generał był człowiekiem wykształconym, zdobywszy wykształcenie na europejskich uniwersytetach, karierę rozpoczął jako oficer w gwardii elektora brandenburskiego. W 1699 roku wstąpił na służbę króla Augusta Mocnego, w której doszedł do stopnia generała porucznika kawalerii. W roku 1703 ożenił sie z hrabianką Luizą von Wreech, w 1717 roku opuścił armię i osiadł w Trzęsaczu. Dwa lata po śmierci generała dobra(1734) majątek jest w rękach hrabiów von Wartensleben– wymienia się  Christiana Ludwiga Wilhelma von Wartensleben(XIX w.) oraz Alexandra Constantina Hermanna Eduarda von Wartensleben(1862). W 1910 roku majątek liczył 1321 ha gruntów. Posiadali dobra do 1916 roku, kiedy Septimus hrabia von Hahn zakupił majątek, mający w 1928 roku 1325 ha gruntów. Od 1929 do 1945 roku dobra są własnością Hansa Siegfrieda barona von Rüxsleben. Po 1945 roku zajęte przez wojsko radzieckie. Od 1952 roku użytkowany przez gospodarstwo rolne. W latach 1975-81 przeprowadzono remonty dachów, konserwację malowideł sali balowej, zrekonstruowano budynek gospodarczy po zachodniej stronie drogi dojazdowej. Od 1993 roku w rękach prywatnych- kolejny prawdopodobnie już 4 właściciel-spółka „Dwór Pomorski” podejmuje próbę odbudowy założenia z przeznaczeniem na hotel i restaurację.

Świerzno dwór Flemmingów, zachodniopomorskie Świerzno- dwór Flemmningów Świerzno pow.Kamień Pom, zachodniopomorskie

 

DWÓR

Za czasów Henryka von Flemming pod koniec XVI wieku stał we wsi dwór drewniany, zburzony w 1660 roku. W 1665 roku w związku z małżeństwem Kacpra Joachima von Flemming został zbudowany nowy dwór. W latach 1718-23 został za sprawą budowniczego ze Stargardu Andrzeja Haase zbudowany dwór ryglowy. W 1764 roku zostaje rozebrany stary dwór z 1665 roku. Założenie składa się ze skrzydła zachodniego i południowo-zachodniego, które pełnić miało funkcję oficyn mieszkalnych, ze skrzydła południowo-wschodniego, które miało pełnić funkcję wozowni oraz wschodnie, które miało być stajnią. Od północy miał stanąć pałac, w miejscu dzisiejszych gołębników- projekt nigdy nie zrealizowany. Całość zamykała dziedziniec od wschodu, zachodu i południa. Funkcję dworu od początku pełniły połączone ze sobą pod kątem prostym skrzydła zachodnie i południowo-zachodnie. W 1728 roku ukończono w południowo-zachodnim skrzydle salę balową. Gołębniki przy północnym boku dziedzińca powstały pod koniec XVIII wieku. Całość zbudowana jest w konstrukcji częściowo ryglowej, częściowo murowanej. W latach 1923-25 remont założenia. Zespół w Świerznie jest przykładem barokowej rezydencji we francuskim typie „entre cour et jardin” czyli między dziedzińcem a ogrodem. Wnętrza dwory zachowały układ zbliżony do pierwotnego. Najciekawsze pomieszczenia to- duża sala kominkowa ze starym kominkiem pozbawionym herbu właścicieli oraz sala balowa z emporą dla orkiestry, nad nią herbem budowniczego z jego imieniem i nazwiskiem i datą 1728 oraz postaci muzykantów, dam i włoskich aktorów z comedii dell`arte. Sala balowa stanowi unikat w skali Pomorza Zachodniego, niestety zagrożonego zniszczeniem.

1995

Świerzno1 Świerzno2 Świerzno3 Świerzno4 Świerzno5 Świerzno6 Świerzno7
Świerzno8
Świerzno9 Świerzno11

2008

Świerzno Świerzno001 Świerzno002 Świerzno003 Świerzno004 Świerzno005 Świerzno008 Świerzno033 Świerzno034 Świerzno035 Świerzno036

SALA BALOWA + WNĘTRZA(2008)

Świerzno006 Świerzno015 Świerzno032Świerzno012 Świerzno013 Świerzno018 Świerzno019 Świerzno020 Świerzno021 Świerzno022 Świerzno023 Świerzno024 Świerzno025 Świerzno026 Świerzno027 Świerzno028 Świerzno028 Świerzno029 Świerzno031

Świerzno007Świerzno009 Świerzno010 Świerzno011

2011

sierpień 2011 (1) sierpień 2011 (9) sierpień 2011 (34) sierpień 2011 (35) sierpień 2011 (18)

Świerzno, zachodniopomorskie

ŚWIESZEWO /Schwessow/

Wieś założona w gminie Gryfice powiatu gryfickiego. Wzmiankowana w 1396 roku, kiedy była lennem rycerzy Clausa i Heinricha de Steinwehr. W 1498 wieś w rękach Hansa von Steinwehr. W 1509 roku wzmiankowany Joachim von Steinwehr, Peter i Tewes von Steinwehr. W 1619 roku książę Ulrich potwierdza lenno dla Joachima i Jacoba von Steinwehr. W XVII wzmiankowani: Carsten, Michel, Asmus, Jacob, Claus. W XVIII wieku podział wsi na cztery działy majątkowe. Majątek A w 1714 roku należał do Daniela Christopha von Steinwehr, później jego syna Daniela Joachima. Dnia 03.09.1743 roku majątek przejął major Heinrich Adolph von Dittmansdorf. W 1765 roku majątek w posiadaniu kapitanowej von Steinwehr, z domu von Flemming. Po śmierci jej syna Heinricha Ehrenreicha majątek dziedziczy drugi z synów, Paul Henning von Stenwehr. Po nim dobra przejmuje kapitan Christian Ludewig von Steinwehr oraz Fahnrich Ewald Adam Ernst i Heinrich Ehrenreich von Steinwehr. W końcu dobra otrzymuje siostra w/w Frederica Sophia, zamężna za kapitana Lorenza Friedericha von Puttkamer. Dnia 05.03. 1779 roku sprzedaje majątek Sigismundowi Corneliusowi Ludewigowi von Fransecky i jego 7 dzieciom: Heinrich Johann Sigismund, August Friederich Wilhelm, Wilhelmina Dorothea Katharina, Otto Carl, Wilhelm, Leopoldina Christiana Beata, Charlotta Johanna Carolina i Louisa Friederica Antonia. Majątek B należący do rodziny von Steinwehr był w tym czasie zadłużony. Majątek C i D należał do Jürgena Christiana von Steinwehr i jego syna Daniela Christopha. Po śmierci Daniela w 1757 roku majątek dziedziczy Ewald Adam Ernst von Steinwehr. Po śmierci Ewalda w 1771 roku majątek C przypada Heinrichowi Ehrenreichowi von Steinwehr. Majątek D w 1704 roku był w posiadaniu Heinricha von Meseritz, od którego majątek D zakupił Johann Rudolph von Steinwehr. Po nim majątek dziedziczy jego syn, Paul Henning(1730) a po jego śmierci w 1778 roku wdowa z domu von Petersdorf. W 1778 roku majątek przejmuje Ewald Adam Ernst von Steinwehr. Majątek A należał do rodziny von Steinwehr do 1802 roku i był w posiadaniu Ernsta Christopha Fredricha. Majątek B, C i D należał na przełomie XVIII i XIX wieku do wdowy von Krause. W 1804 roku majątek A jest w posiadaniu rodziny von Winterfeld. W 1870 roku po scaleniu dóbr majątek należał do Rudolfa Gloxin(1858) i obejmował 5118 mórg ziemi a w 1879 roku 1306,81 ha ziemi. W 1910 roku majątek w rękach Rudolfa Gloxin i liczył 1327 ha gruntów. W 1928 roku właścicielem dóbr liczących 1275 ha ziemi była Pani Helene Krech.

We wsi  istniały dwa założenie dworsko-parkowe.

Świętoszewo /Schwanteshagen/

Wieś położona w gminie Przybiernów powiatu goleniowskiego. Wzmiankowana w 1375 roku jako lenno rodu von Kӧller. W tym czasie należała do Arnolda von Kӧller. W 1428 roku należała do Henninga von Kӧller. W 1735 roku wieś należy do Bogislausa Henninga von Kӧller . W drodze dziedziczenia około 1756 roku dobra otrzymuje Bogislav Ernst von Wedel, syn córki siostry Bogislausa Henninga von Kӧller. Po jego śmierci 08.03.1756 majątek przechodzi na jego brata, kapitana Friedericha Wilhelma von Wedel, który umiera 08.02.1764 roku. Po nim dobra odziedziczył Lorenz George von Wedel(*1702-+17.08.1780), dwukrotnie żonaty:1. Charlotte Luise von Papstein(+1742), 2.Dorothea Friederike hrabianka von Schlippenbach(*1715-+1774). Miał dwóch synów: Otto von Wedel(*13.06.1752-+02.10.1808) i Ernsta von Wedel(*10.05.1757-+01.02.1827).  Dnia 06.10.1777 roku sprzedaje wieś Alexandrowi Heinrichowi von Wrede, od którego dobra w roku 1781 zakupił duński generał piechoty Georg Ludwig von Kӧller-Banner(1728-1811). Drogą dziedziczenia dobra przechodzą w ręce Hansa Georga Alexandra Friedricha von Kӧller(*10.05.1752-+30.03.1820), syna Friedricha Augusta, ożenionego z Caroline Eleonore von Posern. Po nim dobra odziedziczył jego syn, Matthias von Kӧller(*30.11.1797-+23.05.1883), ożeniony z Juliane Mathilde von Wedel(1803-1859). Miał z nią dwóch synów: Georga Ernsta Maximiliana von Kӧller(1823-1916) i Ernsta Matthiasa von Kӧller(1841-1928). Georg Ernst Maximilian von Kӧller ożeniony z Idą Marią von Wurmb(17.08.1825-27.08.1892). Miał z nią córkę Julie, która wyszła za mąż za Leo Karla Friedricha Wilhelma von Plӧtz. W 1870 roku majątek w Świętoszewie obejmował 6354 morgi ziemi a w 1879 roku 1624,29 ha ziemi. W 1910 roku majątek liczył 1646 ha gruntów. W 1928 roku dobra są w rękach Hansa Joachima von Kӧller i Georga Alfreda von Kӧller i obejmują 1604 ha gruntów. Posiadają majątek do 1945 roku.

ZESPÓŁ DWORSKI

W południowo-zachodniej części wsi położony był zespół dworsko-folwarczny, po którym zachowały się budynki gospodarcze oraz resztki parku dworskiego.

Świętouść /Swantuss/

Osada położona w gminie Wolin powiatu kamieńskiego. Już w okresie kultury łużyckiej epoki brązu są ślady osadnictwa. W XII i XIII wieku była tu osada słowiańska. W 1186 był portem zachodniego ujścia Dźwiny. Majątek był w posiadaniu właścicieli z Chynowa. W XIX wieku była własnością rodziny Noebel.

Na terenach osady znajdował się folwark Waldtraut. Obecnie na terenach byłego folwarku ośrodek wypoczynkowy. Pozostałością po majątku są resztki zdziczałego sadu.

ŚWINIARY /Schweinert/

Wieś położona w gminie Skwierzyna powiatu międzyrzeckiego. Wzmiankowana po raz pierwszy w 1394 roku. Od początku XVI wieku do XIX wieku była własnością rodu von Unruh z Międzychodu. Później była w rękach rodziny von Brunn a później w posiadaniu książąt von Hohenzollern. W 1873 roku wymieniony Karl Anton von Hohenzollern. W 1896 roku Leopold książę von Hohenzollern(1835-1905) sprzedaje dobra liczące 6741 ha kapitanowi D. von Schlüter. Później wymieniony Arnold von Schlüter. Rodzina von Schlüter znana była z hodowli koni arabskich. Za dostawę do stajni królewskich pięknych koni od króla Prus Fryderyka Wilhelma I przodek Arnolda otrzymał tytuł barona.

Świniary- dwór przed przebudową

swiniary-ok-skwierzyny-lubuskie

swiniary-kolo-skwierzyny

swiniary-ok-skwierzyny

swiniary-dwor-przez-przebudowa-lubuskie

swiniary-miejsce-gdzie-stal-palac

swiniary-miejsce-gdzie-stal-palac001

swiniary-allesandra-lubuskie

swiniary-1934-lubuskie