RADŁÓWKA /Rädel/

Była wieś obecnie część wsi Czyżówek położonej w gminie Iłowa powiatu żagańskiego. Już w 1474 roku mowa o dworze na terenie wsi oraz o folwarku w 1508 roku. W 1494 roku właścicielem wsi była rodzina von Oppel z Żakowa, notowana już we wsi w 1474 roku. W następnych latach dość częste zmiany właścicieli- von Haugwitz z Sobolic(1553), von Oppel z Czyżówka(1571-1655)- w 1619 roku majątek dzierżawiła rodzina von Schellendorf, baronowie von Rechenberg z Borowej(1655), von Kolbe(1670)- ich zakup anulowany w 1673 roku, baronowie von Rechenberg(1673).  Od 1673 roku właścicielem majątku byli właściciele Borowej- von Rechenberg, von Promnitz, von Kospoth, von Rothkirch-Trach, firma handlowa, Rüping, von Kramsta, von Schweinitz, von Lüttichau. W 1851 roku hrabia Siegfried von Kospoth założył nowy folwark poza granicami wsi o nazwie „Siegfriedshof”.

We wsi istniał drugi folwark, o którym mowa w 1474 roku. W 1503 należał do niejakiego Seydel. Później własność rodziny von Oppel(1543), Heynich(1543), Specht(1573). Prawdopodobnie pod koniec XVI wieku scalony z majątkiem głównym.

RADOMIERZYCE /Radmeritz/

Wieś położona w gminie Zgorzelec powiatu zgorzeleckiego. W średniowieczu należała do rodów: von Lossow(1284-1362),  von Gersdorff(od 1332 posiadali część wsi), Konrada i Hansa von Hoberg. W 1434 roku cała wieś stała się własnością rodu von zu Dohna z Grafenstein. Później wielokrotna zmiana właścicieli. Wymienia się rody: von Warnsdorf, von Gersdorf, von Nostitz, od 1646 roku von Ziegler und Klipphausen. W 1722 roku Joachim Siegmund von Ziegler und Klipphausen(*1660-+1734), szambelan polskiego króla Augusta II Mocnego, zakłada w pałacu zakład przeznaczony dla dwunastu panien ze szlacheckich domów, wyznania luterańskiego, które mogły wyprowadzić wywód szlachectwa do 16. pokolenia. Zakład istniał do 1945 roku. Podczas II wojny światowej pałac przeznaczono na skrytkę zbiorów z miasta Goerlitz, Archiwum Państwowego z Wrocławia oraz tajne archiwum SS. Materiały zawierały listy konfidentów i ludzi współpracujących z Niemcami we Francji, Holandii, Belgii. Część dokumentów dotyczyła rodziny Rotschild. W 1945 roku wizytę w pałacu złożyli:  późniejszy premier Piotr Jaroszewicz, późniejszy sudecki przewodnik Tadeusza Steć i podpułkownik, późniejszy generał Jerzy Fonkowicz. Po 1945 roku w pałacu mieścił się ośrodek WOP, później PGR. W latach 50-tych pałac stał opuszczony. Dewastacja pałacu postępowała. Przyczyniła się do tego również decyzja konserwatora zabytków na wywóz części wyposażenia pałacu: posadzek, rzeźb, kominków itp. do ośrodka wypoczynkowego kopalni „Turów” w Bogatyni. W latach 90-tych pałac stał się własnością P. Marka Głowackiego, szefa firmy „Gerda”. W latach 1999-2003 odbudował pałac i zrekonstruował część budynków należących do zespołu. Nagła śmierć w 2003 roku przerwała prace. Po śmierci żony pałac należy do córki i wnuczki P.Głowackiego.

tłok pieczętny rodziny von Gersdorf(XVIIw)

PAŁAC

Całe założenie pałacowe powstało w latach 1710-1732. Pałac zbudowany na planie litery H, trójkondygnacyjny, kryty dachem mansardowym, z użytkowym poddaszem, otoczony wodą. Do założenia należą cztery oficyny, dom ogrodnika oraz park krajobrazowy.

MŁYN Z 1700 ROKU- serdeczne podziękowania za możliwość zwiedzenia młyna oraz za wspaniałe domowe ciasto składam Właścicielce młyna i pobliskiej kawiarenki Pani Marii Krystynie Trawińskiej.

RADOSZYN /Rentschen/

Wieś położona w gminie Skąpe powiatu świebodzińskiego. Początki wsi sięgają XI wieku. W 1267 roku wzmiankowany kościół. Należała do klasztoru cysterek z Trzebnicy. Po sekularyzacji dóbr własność państwa pruskiego. We wsi nie było majątku rycerskiego. We wsi założenie dworskie z widocznym i do dzisiaj stojącym dworem oraz budynkami gospodarczymi. Majątek istniejący od XIX wieku należał do rodziny Hartmann. Posiadali dobra do 1945 roku

Radoszyn- dwór

radoszyn-pow-swiebodzin2-1

radoszyn-1896-lubuskie

RADÓW /Gross Rade/

Wieś położona w gminie Rzepin powiatu słubickiego. Po raz pierwszy wspomniana w 1317 roku. Była własnością biskupów lubuskich, później margrabiów brandenburskich. Przejęta przez państwo pruskie, od 1718 roku należała do rodziny królewskiej z siedzibą w Pamięcinie. Niewielki majątek ziemski, który od początku XX wieku należała do rodziny Kuhlow.

radow-1895-lubuskie

RADOWICE /Radewitsch, Früchtenau/

Wieś położona w gminie Trzebiechów powiatu zielonogórskiego. Początki wsi sięgają średniowiecza. Na początku XVI wieku wieś nanleży do rodu von Moschen(Mӧstschen, Mӧstichen) W 1565 roku majątek był w rękach Hansa von Moschen(Mӧstschen). W 1575 roku wieś należy do jego syna, Alexandra von Mӧstichen. W 1644 roku wieś w rękach Alexandra i Georga von Mӧstichen. W 1765 roku wieś zakupiona przez hrabiego von Reuss zu Kӧstritz. Dobra pozostawały w posiadaniu rodziny do 1945 roku.

radowice-1896-lubuskie

RADOWO /Schöneberg/

Była wieś, obecnie dzielnica Drezdenka położona w części północnej miasta, na drugim brzegu Noteci. Początki wsi sięgają średniowiecza. Była lennem rodu von Wedel. W północno-wschodniej części wsi pozostałości po założeniu dworskim. Przy głównej ulicy willa z początku XX wieku.

ZAŁOŻENIE DWORSKIE

WILLA

RADUŃ /Radduhn/

Osada położona w gminie Gryfice powiatu gryfickiego. Wzmiankowana w 1279 roku kiedy należała do rodu rycerskiego von Schmeling. W 1309 roku darem książęcym wieś staje się domeną klasztoru żeńskiego z Trzebiatowa. Stanowiła lenno rodu von der Osten. W 1723 roku należała do Alexandra Friedericha von der Osten. Później majątek wydzierżawiony na 30 lat przez Jacoba Schmidt. Po jego śmierci stanowi własność wdowy po nim, Henrietty Marii, z domu Praetorius. Później staje się własnością pastora Matthaeusa Heinricha Liebeherr. W 1774 roku majątek dziedziczy zięć pastora, Christiana Weissig. Na początku XIX wieku majątek należał do rodziny Tancke(1804). Później dobra są własnością rodziny Duncker. Za czasów rodziny Duncker w 1870 roku majątek obejmował 1967 mórg ziemi a w 1879 roku obejmowały 502,28 ha gruntów. Od początku XX wieku do 1945 roku dobra są w posiadaniu rodziny Grimm. W południowo-wschodniej części wsi położony był majątek ziemski.

RADUŃ /Schwabach/

Nieistniejąca osada położona w gminie Goleniów powiatu goleniowskiego. Założona w 1312 roku. Początkowo należała do miasta Szczecin. W 1750 roku wieś otrzymał w darze generał von Stille od króla Fryderyka II. Na południe od centrum wsi położone było założenie dworskie z parkiem. Obecnie bez śladu po założeniu.

RADWANÓW /Seiffersdorf/

Historyczne wzmianki o Radwanowie są bardzo skąpe. Wieś powstała prawdopodobnie w końcu XIII w., a po raz pierwszy wzmiankowano ją w 1310 r. (Syfrydivilla). Własność rycerska zapewne wielokrotnie zmieniała właścicieli, wśród których wymienia się rodzinę von Rothenburg. W 1475 r. wsią władali bracia Nickel i Hans von Ebersbachowie. W 1535 r. właścicielem posiadłości był Christoph Schweinz. Później Radwanów należał do Wolffa von Brauna z Ciepielowa. Na przełomie XVII i XVIII w. właścicielem wsi Benjamin von Arnold. W 1791 r. wymieniana jest rodzina von Eckardt. W tym czasie wieś była już podzielona i składała się z trzech części – dolnej, środkowej i górnej. W połowie XIX w. we wsi znajdowały się 3 wiatraki, 2 olejarnie, cegielnia, browar i gorzelnia.

radwanow-1896-lubuskie

CZĘŚĆ DOLNA/Nieder/

Radwanów pałac Kudego

Ta część wsi w XVIII/XIX wieku należała do rodziny Rauer, posiadającej dwa folwarki.  W II połowie XIX w. rozbudowano dolny folwark. Przy dworze założono park krajobrazowy z dwoma stawami. W 1910 roku jak wynika z korespondencji właścicielem majątku dolnego i górnego był Artur Zimmermann.  Przed wybuchem II wojny światowej był nim Karl Kude. Po wojnie w folwarku dolnym zorganizowano PGR.

CZĘŚĆ ŚRODKOWA/Mittel/

Radwanów- pałac (1)

Radwanów- pałac Ekarta

Właścicielem Radwanowa środkowego była rodzina von Eckardt, która miała swój dwór (obiekt nie zachował się).  Ok. 1876 r. dzierżawcą środkowego majątku był Rudolf Schneider, potem dr Hentschel. Ostatnim właścicielem tej części Radwanowa był Kurt Ekart.

CZĘŚĆ GÓRNA/Ober/

Radwanów- nieistniejący dwór, lubuskie

Również część górna wsi zmieniała właścicieli,. W 1910 roku dobra należały do Artura Zimmermann