MAŁOWICE /Mallwitz/

Wieś położona w gminie Lubsko powiatu żarskiego. Początki wsi sięgają średniowiecza. Po raz pierwszy wzmiankowana w 1452 roku(Malewitz) oraz w 1538 roku(Malwicz). Jako właścicieli wsi i majątku wymienia się rody: von Oppel(1527-1590), von Reinsberg(1590-1716), von Oppel(1721-1765). Od początku XIX wieku dobra posiada rodzina Bader(1804, 1810, 1844, 1850). Na początku XX wieku majątek w rękach rodziny Wicke. Posiadają dobra do 1945 roku. W północno-wschodniej części wsi pozostałości po majątku ziemskim- zabudowania folwarczne z podwórzem oraz resztki parku dworskiego.

malowice-1933-lubuskie

MAŁUSZÓW /Malsow/

Wieś położona w gminie Sulęcin powiatu sulęcińskiego. Po raz pierwszy wymieniona w 1241 roku. W tym roku przekazana zakonowi templariuszy. Na początku XIV wieku należała do Busse von Barbo i Albrechta von Klepzig. W 1350 roku dobra rycerskie przekazane zakonowi joannitów. W 1405 roku pojawia się podział wsi na majątek należący do joannitów oraz drugi przynależny do rodziny Güsser. W 1448 roku wymieniona wdowa po Berndcie von Gleusser. Pod koniec XV wieku podzielona na kilka działów własnościowych. W 1485 roku poza majątkiem należącym do zakonu joannitów pojawia się majątek należący do Siegmunda Slaberndorf. W 1511 roku wymieniony Balzer von Slaberndorf. W 1519 roku kolejny właściciel ziemski we wsi- Balzer von Buntz z Bobrówka oraz majątki należące do Balzera von Slaberndorf, joannitów oraz do Matthiasa von Uchtenhagens. W 1527 roku pojawia się Melchior von Pfuhl. W 1532 roku wymienieni bracia Jacob i Joachim von Buntsch, którzy po śmierci  Balzera von Slaberndorf przejęli jego majątek. W 1536 roku pojawiają się bracia Georg i Heinrich von Therbach. W 1537/38 Jakob von Buntsch po śmierci Hansena von Slaberndorf przejmuje połowę wsi. W 1542 roku sprzedał majątek swojemu kuzynowi Hansowi von Buntsch. W 1564 roku dobra należą do Wolfa von Buntsch. W 1565 roku dwa działy własnościowe należące do Hansa von Buntsch i Melchiora von Thierbach.

W 1538 roku dobra joannicie przejmuje Dictus Gabriel. W 1546 roku majątek posiadają jego synowie: Hans i Dictus Gabriel. W 1571 roku Melchior Gabriel z Magdeburga i jego brat Nickel Gabriel sprzedają swoje dobra szwagrowi Lade, który kilka lat później odsprzedał je Georgowi von Enderlein. Z koli on sprzedał majątek w 1574 roku Hansowi von Lӧben. W 1587 roku Hans von Lӧben odsprzedał część swojego majątku Hansowi von Eichendorf. W 1587 roku sprzedał je Nickelowi Striegel ale część dóbr już od 1583 roku była w posiadaniu Hansa Pessler. W 1595 roku majątek ten w posiadaniu Hansa von Falkenhagen z Sulęcina, który przechodzą na własność Baltina von Wermsdorf. On z kolei w 1598 roku sprzedał dobra Baltinowi Knospe.

W 1605 roku wymienieni Hans i Gottfried von Buntsch. W 1724 roku majątki należące do rodów: von Luck, von Schmolcke, von Buntsch. Wymienia się również rodziny: von Horn, von Poussadiere, von Ludwig. Na początku XIX wieku majątek w rękach rodziny Kowalski(y)(1828). W połowie XIX wieku własność rodziny Tiebel(1855,1857). W 1879 roku majątek należący do wdowy Tiebel liczył 716,40 ha gruntów. W 1896 roku majątek w posiadaniu wdowy Keil. W 1907 roku majątek posiada Hans Keil. W tym czasie majątek liczył 221 ha gruntów. Rodzina Keil była właścicielem dóbr do 1945 roku.

maluszow-2-1923-lubuskie

Manowo /Manow/

 Wieś po raz pierwszy wymieniona już w 1300 roku. Od wieków była w posiadaniu starego pomorskiego rodu von Glasenapp. Już w 1375 roku jako właściciela wsi podano Henninga von Glasenapp. Wieś w ich rękach była do 1837 roku. Ostatnią z rodu von Glasenapp była córka Augusta, Luisa Leopoldina Wilhelmina, która po śmierci ojca poślubiła w roku 1828 rotmistrza von Schlieffena. W 1837 sprzedaje majątek Carlowi Wilhelmowi hrabiemu von Wartensleben. W 1847 roku sprzedaje wieś braciom von Holtz. Ostatnim właścicielem do 1945 roku był Adolf von Schmidtsdorff.

DWÓR

Manowo-pałac

W południowej części wsi położone było założenie dworskie, składające się z dworu i parku oraz budynków folwarcznych z okazałym budynkiem administracyjno-mieszkalnym, rozciągające się po obu stronach drogi. Całość założenia była połączona drogą, prostopadłą do drogi wiejskiej, w części wysadzanej kasztanowcami. W 1945 roku dwór uległ zniszczeniu. Na jego miejscu stoi nowy budynek. Pozostałością po założeniu jest park i resztki zabudowań folwarcznych. We wsi znajduje się drugi park- park leśny założony prawdopodobnie w XVIII wieku, który służył mieszkańcom jako teren rekreacyjny.

 

Manowo pow. Koszalin, zachodniopomorskie

 

Rodzina von Glasenapp

Glasenapp

MARCINÓW /Mersdorf/

Wieś położona w gminie Trzebiel powiatu żarskiego. W 1474 roku należała do rodu von Unwürde z Bogumiłowa( w 1485 roku już nie są notowani jako właściciele wsi). W latach 1503-1589 wieś należy do rodu von Schӧnaich z Lipinek Łużyckich. Po przejęciu wsi przez władzę cesarską w 1589 roku wieś od 1597 roku jest własnością rodu von zu Dohna-Straupitz. Posiadają wieś do 1625 roku. Córka von zu Dohna-Straupitz wychodzi za mąż za członka rodu von Callenberg(w 1651 roku otrzymuje tytuł barona, w 1671 roku hrabiego Rzeszy). Dobra są w rękach hrabiego von Callenberg w 1785 roku. Później majątek jest własnością: hrabiego von Pückler(1785), zięcia hrabiego von Callenberg, hrabiego von Nostitz, hrabiego von Hatzfeld-Weisweiler i hrabiego von Hatzfeld-Schoenstein(1845-1846), księcia Holandii(1846), hrabiego von Arnim(1883-1940). Część wsi zwana Okalenice-Schӧnborn należała do rodu von Gersdorf z Niwic w 1622 roku. W latach 1769-1845 do rodziny Tettmeyer.

Marcinów-Okalenice 1901, lubuskie

MARCINÓW /Merzdorf/

Wieś położona w gminie Brzeźnica powiatu żagańskiego. Na początku doszło do podziału wsi na dwa majątki- I-szy wymieniony w 1438 roku należał do rodu von Promnitz z Wichowa a od 1440 roku do rodu von Promnitz z Jeleniowa, właścicieli majątku II, i w 1440 roku doszło do scalenia dóbr. Majątek II wymieniony był w 1434 roku, a więc to jest najstarsza część wsi. Był początkowo własnością cesarską a od 1434 roku należał do hrabiów von Schaffgotsch, po których majątek staje się własnością rodu von Promnitz z Jeleniowa(1440). W latach 1447-1602 wieś jest dobrem rodu von Promnitz z Wichowa. Od 1602 roku przechodzi w ręce baronów von Gersdorf z Wichowa i Skibic. Od 1717 roku właścicielem dóbr są hrabiowie von Redern z Małomic a w 1744 roku była już w posiadaniu baronów von Lüttwitz z Wichowa Dolnego. Później częste zmiany właścicieli.  Wymienia się: Panią Prose(1834), Pachnur(1841), Schultze(1845), Ackermann(1846). Później dobra należały do właścicieli Wichowa Dolnego. Rodzina Ackermann posiadała majątek do 1892 roku ale już od 1870 roku była wymieniona rodzina Jordan.

Willa

marcinow-1901-lubuskie

Margowo /Morgow/

Wieś położona w gminie Świerzno powiatu kamieńskiego. Po raz pierwszy wymieniona w 1373 roku będąc własnością Heinricha von der Osten. W 1392 roku część wsi należy do rodu von Steinwehr. W 1594 roku część wsi należy do rodu von Knuth. W 1642 roku część ziem we wsi posiadała rodzina von Plӧtz. W 1753 roku część ziem należących do rodziny von Plӧtz wykupiła rodzina von Steinwehr. Prawdopodobnie część gruntów we wsi posiadała również rodzina von Lepel, spokrewniona z rodem von Steinwehr. W połowie XVIII wieku dobra we wsi zakupił mieszczanin Bogislav Elbe. W 1782 roku doszło do połączenia wszystkich majątków, będących w rękach rodu Elbe. Wszystko za sprawą małżeństwa B.Elbe z Dorotheą Louisą Juliane von Lepel. Z tego rodu wymienia się: Johann Franz Ernst von Elbe(zm.1812), Franz Bogislav von Elbe(XIX), Wilhelm von Elbe(1884), Julius von Elbe(lata 20-te XXw.).W 1884 roku rodzina nobilitowana. Majątek był w posiadaniu rodziny von Elbe do 1945 roku.

216252211208207

214199196193157

ZAŁOŻENIE DWORSKIE

 Na założenie dworskie składa się: dwór z 1772 roku(skrzydło północne), rozbudowany i przebudowany w 1859 i 1885 roku(pseudobarokowy ryzalit i dobudowane skrzydło południowe dwukondygnacyjne z neogotycką wieżą neorenesansowym ryzalitem). Kolejna przebudowa lub remont w 1903 roku. Po 1945 roku we dworze mieściły się biura PGR, stołówka i mieszkania pracownicze. Opustoszały ulega destrukcji.  W sąsiedztwie park krajobrazowy o pow. 4,7 ha z XVIII wieku, ze stawem.

Morgowo, zachodniopomorskie

Marianowo /Marienfliess/

Wieś po raz pierwszy wymieniona w 1248 roku. W tym roku książę Barnim I ufundował żeński klasztor cysterek nad „Pięknym Strumieniem” zwanym później „Rzeczką Pięknej Maryi” stąd nazwa miejscowości. Pierwszą ksienią zakonu była jedyna córka księcia pomorskiego Warcisława III, Barbara, wnuczka Mieszka III Starego. Po śmierci ostatniego katolickiego proboszcza parafii w roku 1536 niemieccy protestanci siłą zajęli klasztor i kościół. W miejscu klasztoru założono instytut wychowawczy dla szlachcianek(wdów, panien, sierot). Klasztor i kościół po pożarze w 1549 roku odbudowany w 1551 roku przetrwały do dnia dzisiejszego. W XIII i XIV wieku wieś należała do rodziny von Wedel. Kiedy była domeną książęcą w XV wieku nadal we wsi część ziemi należała do von Wedlów. Pierwszym zarządcą domeny książęcej w XVI wieku po przejęciu klasztoru przez protestantów był Sigismund von Wedel.

Marianowo-dworek

 

DWÓR

We wsi znajduje się dwór zbudowany w XIX wieku na planie prostokąta, kryty dachem dwuspadowym z drewnianym gankiem. Po wojnie znacznie przebudowany z zatraceniem cech architektonicznych. Dwór zaadoptowany na szkołę.

Marianowo pow. Stargard, zachodniopomorskie

 

Rodzina von Wedel

Wedel (5)