Garbno /Gerbin/

Garbno pałac

 

HISTORIA WSI

Wieś położona w gminie Polanów powiatu koszalińskiego. Przed 1945 rokiem w powiecie sławieńskim. Pierwsza wzmianka pochodzi z 1284 roku. Od 1472 roku w rękach rodu von Glasenapp, która w roku 1718 sprzedaje wieś majorowi Johannowi Christianowi Juliusowi von Aschenbach. W 1820 roku majątek zakupiła rodzina von Kanneberg, w 1879 już w rękach Karla von Senden/właściciela dóbr w Nacławiu/. Ostatnim właścicielem Garbna był Axel von Senden.

PAŁAC

Budowniczym pałacu powstałego w XIX wieku był prawdopodobnie pierwszy właściciel z rodu von Senden, Karl. Dwór zbudowany w stylu klasycystycznym, na planie litery L, piętrowy z użytecznym poddaszem, podpiwniczony. Niegdyś otoczony rozległym parkiem. Po 1945 roku po przejęciu majątku przez PGR dwór przeznaczony na mieszkania dla pracowników. Do dzisiaj pełni funkcję kilkurodzinnego budynku mieszkalnego.

Glasenapp

 

 

 

 

 

Garbno pow. Sławno, zachodniopomorskie

Garbno pow. Sławno zachodniopomorskie

 

GARDNA-OLCHOWO /Neuhof/

Wieś położona w gminie Nowogard powiatu goleniowskiego. Obecnie kolonia wsi Olchowo. Do niedawna nazywała się Nowy Dwór. Były majątek ziemski. Od połowy XIX wieku w rękach rodziny Hell. W 1870 roku dobra obejmowały 565 akrów ziemi a w 1879 roku kiedy właścicielem był Ernst Hell majątek obejmował 176,5 ha ziemi. Na przełomie wieków XIX i XX majątek posiada rodzina von Winterfeld– wzmiankowany Hans von Winterfeld. W 1910 roku dobra obejmowały 176,95 ha gruntów a właścicielem była rodzina Bӧhm. W 1928 roku właścicielem był Eugen Milauer a dobra liczyły 168,5 ha gruntów. W 1939 roku majątek posiada rodzina von Borsig– wymieniony Günther von Borsig(*1905).

Gardomino /Gardomin/

Wieś położona w gminie Płoty powiatu gryfickiego. Lenno rodu von der Osten z Płot. Później należy do rodu von Gantzke(n) z Przybiernowa- w 1464 roku wymieniany Erdmann von Gantzke. Powraca ponownie w ręce rodu von der Osten. W posiadaniu Georga Ehrenreicha von der Osten, później jego brata Conrada Siegfrieda von der Osten. Kolejnym dziedzicem dóbr jest syn Conrada, porucznik George Christoph von der Osten z Wicimic. Część wsi jest w posiadaniu rodu von Blücher, właścicieli Płot i Dobiegniewa. George Christoph von der Osten dnia 26.08.1764 roku sprzedaje swoje dobra Christophowi Ernstowi Augustowi von Platen. Pod koniec XVIII wieku całość w rękach wdowy Beaty Sophii Christiany von Platen, z domu von Blücher. Od XIX wieku w rękach rodu von Blanckenburg– wzmiankowany Moritz Carl Henning von Blanckenburg(XIXw.), Günther von Blanckenburg(1905), Henning von Blanckenburg(lata 20-te XXw.). Ostatnim właścicielem majątku był Jürgen von Blanckenburg. W 1870 roku majątek obejmował 2735 mórg ziemi a w 1879 679,63 ha gruntów. W 1910 roku dobra liczyły 679,60 ha gruntów a w 1928 roku, kiedy właścicielem był Günther von Blanckenburg dobra obejmowały 345 ha gruntów.

W południowo-zachodniej części wsi położony był majątek ziemski. Obecnie do zobaczenia resztki zabudowy folwarcznej oraz park krajobrazowy z XIX wieku ze szpalerami i alejami.

GARDZIEC /Garz/

HISTORIA WSI

Nieistniejąca wieś położona w gminie Kamień Pomorski powiatu kamieńskiego. Początki wsi sięgały średniowiecza i należała do rodu von Mellin. W 1804 roku zakupiona przez Henninga Ludwiga Dionysiusa von Blanckenbrug. Później częste zmiany właścicieli. Wymienia się rodzinę: Selle(1862), Bӧtzow(1905). W 1910 roku majątek w rękach Kurda hrabiego von Flemming a dobra liczyły w tym czasie 298 ha gruntów. W 1928 roku majątek w rękach Gottfrieda Strenger i liczył 465 ha gruntów. Rodzina Strenger była w posiadaniu majątku do 1945 roku.

Gardziec 1929, zachodniopomorskie

GARDZKO /Hohen-Karzig/

HISTORIA WSI

Wieś położona w gminie Strzelce Krajeńskie powiatu strzelecko-drezdeneckiego. Pierwsza wzmianka o wsi pochodzi z 1333 roku, w którym margrabia Ludwik nadał braciom Reinekinowi i Marcinowi Polen, mieszczanom ze Strzelec część gruntów we wsi. W tym samym roku wieś należy do rodu von Blümeke– wzmiankowany Herman i Giso. W 1402 roku wieś należy do rodu von Mӧhlen– wzmiankowany Henning i Otto. Wieś należy do rodziny von Mӧhlen do 1780 roku. Z tego rodu wymienia się: Hansa(1500), Otto(1525), Lamprechta(1540-1571), Asmusa(1550), Andreasa(1555), Petera(1552-1648), Georga(1555), Melchiora(1560-po 1608), Asmusa(1595-po 1648), Balthasara(1600), Reimara(1600-po 1648), Jacoba(1630-po 1648), Ernsta Ludwiga(1630), Asmusa(1630-po 1648), Wolfa(1632-po 1648), Eqidiusa(1635-po 1648), Hansa(1640-po 1648), Melchiora i Wolfa(1648), Baltzera Friedricha(1675). Ostatnim właścicielem majątku był Carl Friedrich von Mӧhlen(1715-28.06.1779) zmarły w Gardzku. Część gruntów  na przełomie XVI/XVII wieku należała do rodu von Schӧnebeck, wzmiankowana Barbara(1600). W 1780 roku dobra zakupił Franz Balthasar Schönberg von Brenkenhoff(1723-1780)pruski tajny radca finansowy, który dnia 21 maja 1780 roku umiera w Gardzku. Kolejnym właścicielem majątku zostaje kapitan Heinrich Gottlob Ludwig hrabia von Holzendorf. W 1801 roku dobra posiada Christiane Ernestine von Langen, z domu von Steinkeller. W 1816 dobra w rękach jej syna Heinricha Augusta Sigismunda von Langen. Kolejnym właścicielem dóbr zostaje rodzina Matthes(1828-1857), później von Brand– wzmiankowany Paul(zm. w 1904) oraz Adolf(ur. w 1876). Prawdopodobnie po 1910 roku majątek zakupiony przez Towarzystwo”Eigene Scholle” a następnie rozparcelowany.

Gardzko-dwór

Pozostałością po założeniu są resztki zabudowy gospodarczej.

gardzko-1934-lubuskie

GDANIEC /Hasendanz/

HISTORIA WSI

Miejscowość położona w gminie Grzmiąca powiatu szczecineckiego. Były folwark założony w XVIII wieku, kiedy należał do von Glasenapp. Był ich własnością do 1830 roku, później domena królewska.

ZAŁOŻENIE DWORSKIE

Dwór z początku XX wieku, zbudowany na planie prostokąta, murowany, parterowy z użytkowym poddaszem, kryty dachem dwuspadowym. Położony w otoczeniu parku krajobrazowego o powierzchni 0,30 ha. W sąsiedztwie zabudowania gospodarcze z 1 dekady XX wieku.

Gdaniec 1877 2, zachodniopomorskie

GĘBICE /Amtitz/

HISTORIA WSI

Wieś, której początki sięgają średniowiecza. Po raz pierwszy wzmiankowana w 1158 roku, jako własność klasztoru benedyktynek w Gubinie. Gębice były małą wsią rycerską, która wielokrotnie zmieniała właścicieli. Prawdopodobnie już przed 1300 rokiem należała do rodziny von Polenz/Polentz/. W 1463 roku jako właścicieli wymienia się rodzinę von Zeschau, która posiadała wieś od 1456 roku.  Po śmierci ostatniego z rodu von Zeschau, cesarz Rudolf II oddaje wieś w ręce dwóch rycerzy: Melchiorowi von Lӧben i Zachariaszowi von Grünberg. W późniejszym czasie wieś staje się własnością rodu von Lӧben. W 1610 roku od rodziny von Lӧben wieś zakupuje rodzina książąt von Schӧnaich, będąca w posiadaniu Gębic do 1945 roku.

Gębice-lubuskie

Gębice- brama wjzadowa, lubuskie

gebice-zamek-od-parku

gebice-zamek-von-schonaichow

gebice-lubuskie

ZAMEK

Należy przypuszczać, że już pierwsi właściciele, rodzina von Polenz wybudowała pierwszą siedzibę rycerską w Gębicach. Kolejną siedzibę buduje ród von Zeschau a ta zostaje przebudowana przez  rodzinę von Lӧben. Wielokrotnie przebudowywany i rozbudowywany przez książąt von Schӧnaich- w XVII, XVIII i w drugiej połowie XIX wieku. Po II Wojnie Światowej zamek pozostawał w ruinie. W 1966 roku opisywany jako trwała ruina. W roku 1970 zostaje rozebrany. Od 1971 roku skreślony z rejestru zabytków województwa zielonogórskiego. Przy zamku powstaje rozległy park, przez który przepływa rzeka Lubsza. Prawdopodobnie pierwsze założenie parkowe powstało na przełomie XVI-XVII wieku. W 1873 roku Carle Eduard Petzold tworzy projekt założenia parkowego w Gębicach a całość zostaje zrealizowana w 1877 roku. Sam Petzold uważał, że park w Gębicach był jego najlepszym z projektów, wręcz wzorcowy przez otwarcie głównego widoku zamku oraz pozostawienie licznych widoków na wolne niezadrzewione obszary łąkowe w jego otoczeniu. Carle Eduard Petzold był architektem parków w Siedlisku, Muskau-Łęknicy, Maciejowicach, Mostkach, Sławie, Lubsku, Małomicach, Brodach.

gebice-lubuskie

gebice-zalozenie-zamkowe-na-pld-od-gubinagebice-zamek-i-parkgebice-zamek-park-ksiaze-lubuskiegebice

Na obrzeżach parku  XV-wieczny opuszczony kościół , przebudowany w XVIII wieku w stylu późnego baroku, od 1945 roku nieużytkowany.

252 253 217 225 212

gebice-1911-lubuskie