Trzęsów /Ludwigsthal Vw./

Osada, położona w gminie Bogdaniec powiatu gorzowskiego, od 1930 roku część wsi Lubczyno założona w 1773 roku. Nazwana na cześć Ludwika Fryderyka Hahn, prowadzącego prace inżynieryjne w łęgach Warty. Nieistniejący folwark położony północnej części koloni Trzęsów, naprzeciwko zagrody Lubczyno 72.

Gorzów Wlkp.-Wieprzyce-Wepritz

Wieś Wieprzyce, od 1962 roku dzielnica Gorzowa Wielkopolskiego po raz pierwszy wzmiankowana w 1325 roku(Weperzow) kiedy to margrabia brandenburski Ludwik Starszy nadał dwie części wsi mieszczanom gorzowskim: Conradowi, Henningowi i Peterowi Prizzel. Pod koniec XIV wieku własność rady miejskiej Gorzowa. Przy drodze w kierunku na Kostrzyn zespół dworski.

BREŃ /Bernsee/

Wieś położona w gminie Bierzwnik powiatu choszczeńskiego. Początki wsi sięgają połowy XIII wieku. Od XVII wieku we wsi funkcjonowała huta szkła. Istniejący we wsi majątek był własnością miasta Bierzwnik. Po I wojnie światowej majątek przejęło towarzystwo „Eigene Scholle”.

SIENNO GÓRNE /Schöneu B/

Wieś położona w gminie Radowo Małe powiatu łobeskiego. Założona jako folwark w latach 60-tych XIX wieku przez rodzinę Hell. Posiadali majątek do 1945 roku. W 1910 roku właścicielem był Gustav Hell. W 1928 roku dobra należały do Gerharda Hell i obejmowały 303 ha gruntów. W skład założenia dworskiego wchodził dwór oraz park krajobrazowy z XIX wieku oraz zabudowania folwarczne.

BIEŃCZYCE /Hochen Benz/

Wieś położona w gminie Nowogard powiatu goleniowskiego. Powstała na bazie folwarku założonego w 1861 roku przez Wilhelma Franza von Kannenberg. W 1870 roku kiedy właścicielem był Paul von Kannenberg dobra obejmowały 1373 morgi ziemi a w 1879 roku 345,67 ha ziemi. W 1910 roku kiedy właścicielem był Paul von Kannenberg dobra obejmowały 372,69 ha ziemi. Po 1910 roku majątek sprzedany rodzinie Mach-Sallmow. Posiadali majątek do 1939 roku. W 1928 roku kiedy właścicielem był Willibald Mach dobra liczyły 379 ha ziemi. Po 1945 roku własność Skarbu Państwa. Na terenie majątku utworzono PGR.

ZAŁOŻENIE DWORSKO-PARKOWE

Dwór zbudowany w drugiej połowie XIX wieku na planie prostokąta, parterowy z użytkowym poddaszem, kryty dachem dwuspadowym z naczółkami. Podpiwniczony. Do dworu prowadzi aleja kasztanowców. W sąsiedztwie park krajobrazowy o powierzchni 2 ha oraz zabudowania gospodarcze.

DOBRKOWO /Daberkow/

Wieś położona w gminie Radowo Małe powiatu łobeskiego. Od XV wieku w rękach rodu von Dewitz. W 1774 roku wieś należała do Christiana Heinricha von Dewitz a po jego śmierci majątek odziedziczył jego syn, Joseph Friederich von Dewitz. Część gruntów należała w tym czasie do Friedericha Wilhelma von Wesenbeck. W pierwszej dekadzie XIX wieku majątek zakupiony przez rodzinę Kannenberg, nobilitowaną w 1825 roku. W 1870 roku majątek obejmował 1297 mórg ziemi a w 1879 roku liczył 349,51 ha ziemi. W 1910 roku majątek rodziny von Kannenberg liczył 349,49 ha gruntów a w 1928 roku kiedy właścicielem był Ulrich von Kannenberg majątek liczył 356 ha gruntów. Posiadali dobra do 1945 roku. W północno-wschodniej części wsi położony był majątek ziemski, po którym pozostały resztki parku dworskiego i budynek gospodarski.

BŁĄDKOWO /Plantikow/

Wieś położona w gminie Dobra powiatu łobeskiego. Wzmiankowana w 1269 roku. Od XIII  wieku należała do rodzin von Dewitz i von Eberstein. Od XIV wieku własność rodu von Dewitz. Należała do nich przez  ponad 500 lat. W 1725 roku Steffen Bernd von Dewitz wydzierżawia wieś na 30 lat Georgowi Eberhardowi von Bessel. W 1754 roku odkupiona przez rodzinę von Dewitz i w tym samym roku ponownie wydzierżawiona na 30 lat Johannowi Joachimowi von Lӧper przez braci Augusta Albrechta, majora Stephana Gottlieba i Bernharda Heinricha von Dewitz. W 1782 roku wieś należała do rodziny von Arnim. Od 1803 roku w posiadaniu rodziny Witte a od 1812 roku w posiadaniu Johanna Georga Wilhelma Witte-Bornfeld. W 1870 roku jego majątek obejmował 4712 mórg ziemi a w 1879 roku dobra, które należały do Wilhelma Witte-Bornefeld liczyły 1182,53 ha ziemi. Prawdopodobnie już od 1878 roku dobra dzierżawione a później zakupione  przez Otto Karla Erharda Heinricha von Diest(*1821-+1901). Po nim dobra dziedziczy jego syn, Ernst von Diest(*1855-+1929) a następnie jego wnuk, Otto von Diest(*1897-+1989). W 1910 roku majątek obejmował 1182,53 ha gruntów a w 1928 roku liczyły 1148 ha gruntów. W południowej części wsi tuż obok i za kościołem  położony był majątek ziemski, po którym pozostały zabudowania gospodarcze oraz park dworski.